Komanda e Përgjithshme e al-Kaidës
Deklaratë lidhur me betejën sfiduese, dhe shehidllëkun i shej Usama bin Ladenit ( Allahu e mëshiroftë)
Bismilahi Rahmani Rahim
I gjithë falënderimi i takon Atij që thotë:
“E sikur të ishit mbytur në rrugën e Allahut, ose t'u kishte zënë vdekja, do të gëzonit falje e mëshirë prej Allahut që është shumë më e dobishme se ajo çka ata grumbullojnë.” (Ali Imran, 3: 157)
Paqja dhe bekimet mbi të Dërguarin e Tij, i cili ka thënë:
“Dëshiroj të vritesha në rrugë të Allahut, pastaj të ngrihem përsëri dhe të vritem, pastaj të ngrihem përsëri dhe të vritem.”
...mbi familjen e tij dhe shoqëruesit e tij të cilët e përhapën të vërtetën me drejtësinë e tyre, e mbrojtën fenë me jetët e tyre, dhe e derdhën gjakun për epërsinë e saj.
“...ata nuk u dobësuan dhe as nuk u përulën” (Ali Imran, 3: 146)
...mbi ata që ndoqën rrugën e tyre, bënë Xhihad dhe shfaqën durim si ata, deri në Ditën e Llogarisë.
Në një ditë historike në historinë e Umetit madhështor, në një situatë jo të panjohur për heronjtë saj dhe burrave kalorësiak në të kaluarën e vet të bekuar, dhe në një mënyrë të përgatitur dhe shtruar nga burrat më të mirë në histori, Shejhu, Muxhahid, Komandant, zahid, Muhaxhir, Ebu Abdullah Usama bin Muhamed bin Laden, All-llahu e mëshiroftë, në një situatë të së vërtetës, duke vërtetuar fjalët e tij me vepra, pohimet tij me argumente, u vra, duke iu bashkuar karvanit të Umetit të ndershëm, karvanët e të cilit kanë shkuar një pas një, të shoqëruar nga udhëheqës të mëdhenj, ushtarë besnik, dhe kalorës fisnik, që të gjithë duke mos pranuar të shesin fenë për çmim të ulët, duke refuzuar të dorëzojnë udhëheqjen e saj dhe të poshtërohen nga ata mbi të cilët Allahu ka caktuar poshtërim dhe mjerim, nga ata që kundër tyre kanë fituar zemërimin e Tij dhe nga të devijuarit. Ai u ballafaqua me ata, armët e tij kundër armëve të tyre, dhe fuqia e tij kundër fuqisë së tyre, e pranoi sfidën e tyre që erdhën me pajisjet e tyre të sofistikuara, makineri, armë, avionë dhe trupa, të gjithë kryelartë dhe të kapardisur.
Përkushtimi i tij nuk dobësua para tyre, as nuk u mërzit nga forca e tyre. Përkundrazi, qëndroi dhe u ballafaqua ballë për ballë si një mal i fortë, dhe vazhdoi të angazhohet kundër tyre në një betejë të ashpër, llojit të të cilave ai tashmë i kishte i mësuar në një mijë beteja tjera, pas së cilës ai arsyetoi vetën dhe plotësoi besimin, morri plumbat e tradhtisë dhe pabesisë, duke dorëzuar shpirtin tij për të Krijuesi i saj, duke lexuar:
Poezi:
Kushdo që dorëzon shpirtin e vet fisnik tek Zoti i tij.... për të zmbrapsur të kotën e tyre, si mund të fajësohet?
... për t’i dhënë fund jetës së tij të ndritshme, lajm i mirë për nderin që kërkonte me vite, duke udhëtuar nëpër tokë në kërkim të saj. E gjeti, dhe e pranoi duke dërguar përgëzimet kur u ballafaqua: Vërtetë, është shehidllëku në rrugë të Allahut.
“Mirëpo, këtë nuk e arrin kush, pos atyre të durueshmëve, dhe nuk e arrin kush, pos atyre me virtyt të lartë.” (Fusilet, 45:35)
Jehona e fjalëve të tij akoma kalon nëpër horizontet:
“Të suksesshëm janë ata që Allahu i ka zgjedhur si shehid”
Dhe të menduarit e tij nuk ishte e ndonjërit nga të paaftët!
Poezi: Kushdo që lufton në luftëra dhe mendon... ai nuk do të dëmtohet dhe nuk është i paaftë.
Urime o Ummet për shehidllëkun e birit tënd të drejtë, Usama! Pas një jetë të mbushur me përpjekje, vendosmëri dhe durim, frymëzim dhe Xhihad, bujari dhe fisnikëri, hixhret dhe udhëtim, sinqeritet dhe qëndrime të shkëlqyera, urtësi dhe takt, vitet e kësaj bote të Shejhut të Xhihadit në këtë kohë kanë ardhur në një fund, në mënyrë që gjaku i tij, fjalët e tij, qëndrimet e tij dhe fund i tij të bëhet frymë që do të udhëtojë nëpër mishin e gjeneratave të ardhshme të Ummetit tonë Islam, njëri pas tjetrit, për të mësuar nga ai që lavdia nuk është e ndërtuar vetëm nga të menduarit e kotë dhe me shpresa, se udhëheqja nuk ka të bëjë me statusin dhe medaljet, që besimi dhe parimet nuk janë thjeshtë shtirje dhe fjalë e gjuhës, se feja nuk mbrohet në kohën e lirë, me vepra e fjalë, se rruga drejt nderit, në këtë jetë dhe në tjetrën, është e gatshme për ata që dëshirojnë të paguajnë çmimin dhe durojnë dhimbjet e saj, se udhëheqja në fe nuk fitohet vetëm se nga durimi dhe siguria, dhe se investimi më i madh i Muslimanit është vërtetësia, sinqeriteti, pastërtia dhe nijeti.
Edhe në qoftë se Amerika ka qenë në gjendje ta vret Usamen, kjo nuk është turp. A thua burrat kalorësiak dhe heronjtë vdesin në situata tjera veçse në beteja? Çdo gjë ka një afat të caktuar, por a mundet Amerikanët, përmes medieve dhe agjentëve të tyre, makinerisë dhe ushtrisë së tyre, intelegjencisë dhe agjencive të ndryshme, të vrasin ate për të cilën Shejh Usame jetoi dhe vdiq? Larg kësaj! Larg kësaj! Shej Usame nuk e ndërtoi këtë organizatë për t’u shuar me vdekjen e tij.
“Ata duan ta shuajnë dritën e Allahut me gojët e tyre, po Allahu e plotëson (e përhap) dritën e vet, edhe pse e urrejnë jobesimtarët. Ai (Allahu) është që e dërgoi të dërguarin e vet me udhëzim të qartë e fe të vërtetë për ta bërë mbizotërues mbi të gjitha fetë, edhe pse idhujtarët e urrejnë.” (Saff, 61: 8-9)
Ky ajet kurrë nuk do të pushojë të jetë një shigjetë, duke goditur qafën e këtyre të shurdhërve dhe memecëve që nuk kanë intelekt. Feja e Allahut, nga e cila është Xhihadi, gjithmonë do të mbijetojë, akideja e saj e bartur nga ata me zemra të pastra, duke luftuar për ta ringjallur nga ata me duar të pastra, dhe për të qenë ngadhënjyese përmes grupeve të njerëzve të sinqertë, të padëmtuar nga ata që i kundërshtojnë apo që i braktisin, derisa të vijë Premtimi i Allahut.
Usama bin Laden nuk ishte një pejgamber i dërguar për shekullin e njëzetë. Përkundrazi, ai ishte një Musliman nga ky Ummet fisnik, i cili e morri librin, i vendosur dhe me fuqi, e shiti këtë jetë për tjetrën, duke luftuar ashtu siç e meriton ajo. Kjo është se si mendojmë për atë. Pra, Allahu ngriti statusin e tij aq sa ai ngriti Islamin, i dha atij lavdinë aq sa ai u përpoq të ngrejë lavdinë e Islamit, dhe i tmerroi popujt e jobesimtarë aq sa ai nuk u frikohej të tjerëve përveç Zotit të tij. Vërtetë Ummeti që lindi Usama bin Ladenin është ende pjellor, dhe do të ketë akoma më shumë heronj si ai që do të vijnë, të cilët gjejnë kënaqësinë në sakrificë dhe durim, në mbytje të armiqve, dhe hapjen e dyerve të Xhehenemit për ta, apo duke i çuar drejt Xhennetit në zinxhirë.
Universiteti i Besimit, Kur’anit dhe Xhihadit nga i cili Shejhu diplomoi asnjëherë nuk do t’i mbyllë dyert. Ku’rani është ruajtur dhe mbajtur mend, ajetet e tij lexohen gjatë natës dhe ditës; asnjëherë nuk do të fshihet, edhe sikur ata të mblidheshin nga të katër anët e botës. Si mund të jetë kështu kur Ummeti jonë Islam sot është duke hyrë në tufën e fesë së tyre dhe gatishmëria e tyre për të sakrifikuar për akiden e tyre, dhe fuqia e tyre në ballafaqimin e armiqve të tyre, dhe janë akoma më të vetëdijshëm ndaj kurtheve që kurdisen kundër tyre, pas një brezi të pastër dhe të devotshëm të paraprirë nga Shej Usama, Allahu e mëshiroftë, i cili bashkë më vëllezërit nga udhëheqësit e drejtë dhe thirrësit e devotshëm pati rol të madh në krijimin: e një gjeneratë e cila është krenarë me besimin e tyre dhe ndihet e nderuar me Islamin e tyre, dhe nuk sheh asgjë nga perëndimi i pafe dhe civilizimi i tyre i rremë, civilizimi zhburrërisë, shthurjes, dinakërisë dhe mashtrimit, një gjeneratë e cila shehidllëkun e udhëheqësve të tyre e sheh si shans për të ripërtërirë aleancën e tyre ndaj fesë, jo një dënim që të kthehen mbrapa nga feja e tyre, duke përsëritur fjalën e Allahut me besim dhe siguri:
“Le të luftojnë në rrugën e Allahut, ata që e japin jetën e kësaj bote për tjetrën. Kush lufton në rrugën e Allahut e mbytet (bie dëshmor) ose triumfon, Ne do t’i japim atij shpërblim të madh.” (Nisa, 4: 74)
Ne gjithashtu e bëjmë me dije se gjakun e Shejh Usames, Allahu e mëshiroftë, e konsiderojmë më të çmuar për neve dhe për të gjithë Muslimanët, që të derdhet pa ndonjë rezultat. Ai do të mbetet një mallkim që do të ndjek Amerikanët dhe agjentët e tyre brenda dhe jashtë vendit. Së shpejti, me lejen e Allahut, festa e tyre do të kthehet në pikëllim, lotët e tyre do të përzihen me gjakun e tyre, ne do ta përmbushim betimin e Shejh Usames, Allahu e mëshiroftë:
“Amerika, e as ata brenda saj asnjëherë nuk do të ndjejnë paqe dhe siguri derisa Muslimanët tanë ta ndjejnë ate në Palestinë.”
Ushtarët e Islamit, grupet dhe individët, do të vazhdojnë të planifikojnë natën dhe ditën pa pushim, pa dëshirim, pa u dorëzuar e pa lodhje, derisa të goditeni me ngjarje të mahnitshme që do të zbardh flokët e fëmijëve para të moshuarve.
Ne u bëjmë thirrje Muslimanëve të Pakistanit, mbi tokën e të cilëve Shejh Usama u vra, të ngrihen dhe të revoltojnë, të lajnë këtë të metë që ka njollosur ata nga ky grup i vogël i tradhtarëve dhe banditëve të cilët kanë shitur gjithçka për armiqtë e Ummetit, dhe nuk mbajnë llogari për ndjenjat e këtij populli Muxhahid. Ata duhen të vazhdojnë me këtë ngritje tonën, për të pastruar tokën e tyre Pakistanin, nga ndyrësirat e Amerikanëve të cilët synojnë kërdi mbi tokë:
“Allahu nuk e ndryshon gjendjen e një populli për derisa ata ta ndryshojnë veten e tyre.” (Rrad, 13:11)
Përveç asaj që u tha më lartë, përmendim se Shejhu nuk pranoi të largohet nga kjo botë pa ndarë gëzimin e Ummetit Islam mbi revoltën e tyre kundër padrejtësisë së tiranëve, dhe ai, Allahu e mëshiroftë, për këtë inçizoi një audio mesazh një javë para vrasjes së tij, që përmban përgëzime, këshilla dhe udhëzime, të cilën së shpejti do ta publikojmë, me lejen e Allahut. Përfundon më këto reshta të poezisë.
Ngase të folurit e të vërtetës para një tirani... është vërtet nder dhe përgëzim.
Është rruga për këtë botë.... është rruga për në Ahiret.
Nëse dëshiron vdis si një skllav... nëse dëshiron vdis si njeri i lindur i lirë.
Gjithashtu i paralajmërojmë amerikanët nga dëmtimi i trupit të Shejhut, Allahu e mëshiroftë, ose nga trajtimi në formë të papërshtatshme, bashkë me trupat e ndonjërit nga anëtarët e familjes së tij, qoftë të vdekur apo ndryshe, dhe që të kthejnë trupat tek familjet e tyre. Përndryshe, çdo veprim përdhosjeje ndaj tyre, do të shumëfishojë hapjen e dyerve të së keqes, për të cilën nuk duhet të fajësoni askënd përveç veten. Kërkojmë nga të gjithë Muslimanët të bëjnë gjithçka në fuqi të tyre për të përmbushur këtë të drejtë.
Të gjitha çështjet kthehen tek Allahu, në fillim dhe në fund, ndërsa keqbërësit do ta kuptojnë se në çfarë fundi do të vijnë.
I gjithë falënderimi i takon vetëm Allahut, Zotit të gjithë asaj që ekziston, ndërsa shumë paqe dhe bekime mbi Pejgamberin tonë Muhamed dhe mbi familjen e tij.
Al- Kaida / Komanda e Përgjithshme.
E Enjte, Xhumada el Ula 29, 1432
3 Maj, 2011
Përktheu: Teuhid.NET
