“Për All-llahun, i kam takuar shtatëdhjetë pjesëmarrëse të luftës së Bedrit..., sikur t’i shihnit do të thoshit: Të çmendur. Paria e juaj sikur ti shikonin do të thonë: Këta nuk kanë asnjëfarë hise në ditën e gjykimit! Të çoroditurit po t’i shikonin do të thoshin: këta nuk besojnë ditën e gjykimit!
Për zotin jam takuar me disa njerëz për të cilët kjo botë nuk kishte vlera as sa dheu i cili ishte nën këmbët e tyre. Të tillët i zinte muzgu dhe nuk kishin çfarë të hanë përveç disa kafshate goje, megjithëkëtë ata thoshin: “Nuk do t’i fus të gjitha në barkun tim, por disa kafshata do i jap për hir të All-llahut andaj i jepte lëmosh, edhe pse ai ishte më i nevojshëm për to...!
Vallë a të kanë parë sytë dijetar?! Dijetarë është: ai i cili është asket në këtë botë ndërsa lakmon dhe mallëngjen për në ahiret, këmbëngulëse dhe i zellshëm në adhurim, përhapë urtësi, nëse pranohet falënderon All-llahun e nëse refuzohet prapë falënderon All-llahun”. Këto fjalë i ka thënë i Urti i tabijinëve Hasan el Basriu.”
