1. Përmbushja e thirrjes së Allahut Subhanehu Ve Te’ala
Vëllezër për Allah… dëgjojeni këtë Ajet të Allahut Te’ala:
“O ju që besuat, ç’është me ju, që kur ju thuhet: “Dilni në (luftë) rrugën e All-llahut!”, ju u rënduat në vend (si të ishit të gozhduar)…” (Teube 38)
Këto janë fjalët e Zotit tonë, Zotit i Cili sundon mbi ne dhe mbi të gjitha botërat, i Cili na urdhëron të shkojmë në Xhihad për çështjen e Tij. A të mos e përmbushim thirrjen e Tij?
Allahu thotë më tutje:
“Dilni (në luftë), le t’ju vijë (lufta) e lehtë ose e rendë, luftoni për hir të All-llahut me pasurinë tuaj dhe me veten tuaj; kjo është gjëja më e dobishme për ju, nëse e kuptoni.” (Teube 41)
Kujt i drejtohet kjo thirrje në këtë Ajet? Dihet, njerëzve që e besojnë Atë! Prandaj, cilido që beson në të nuk ka të drejtë ta braktisë këtë thirrje, përveç atyre që kanë arsye Sheriatike.
Po, shkoni në Xhihad, pa marrë parasysh se a jeni në gjendje të ngushtë apo të gjërë, a jeni të pasur apo të varfër, të hypur në mjet transporti apo në këmbë, të martuar apo beqarë, të punësuar apo të papunë, me qëllim të përmbushjes së kësaj thirrjeje të Allahut Te’ala. A nuk është bërë Xhihadi sot farz ajn?
A të mos mendojmë thellë për Ebu Talhan, i cili në moshë të shtyrë(diku 80 vjeçare), duke dashur t’i përgjigjet këtij Ajeti, insistoi të merr pjesë në Xhihad. Kur fëmijët e tij u munduan ta ndalin pasiqë konsiderohej nga ata që janë të arsyetuar, ai mbeti i palëkundur në qëndrimin e vet. Dhe ndodhi që Allahu ia dhuroi Shehidllëkun në det. Atëherë çka është puna me ne që ende jemi të rinj e të fortë? A ka ndonjë që dëshiron të marrë mësim?
2. Frika nga kërcënimi me zjarr të Xhehenemit
“Nëse nuk dilni (në luftë), Ai do t’ju dënojë me një dënim të rëndë, ju zëvendëson me një popull tjetër dhe Atij nuk i bëhet farë dëmi. All-llahu është i gjithfuqishëm për çdo gjë.” (Teube 39)
Ibn El-‘arabi ka thënë: “Dënimi i rëndë në këtë botë është sundimi i armiqve mbi ne, kurse në botën tjetër është zjarri i Xhehenemit.” (Tefsir El Kurtubi 8/142).
Allahu i ka kërcënuar ata që e braktisin Xhihadin pa arsyetim Sheriatik, në këtë dhe në botën e ardhme. Me të vërtetë dënimi i Allahut është shumë i dhimbshëm, kurse ne nuk do të mund ta durojmë. Pastaj, pse nuk e kryem këtë obligim, që Allahu të jetë i kënaqur me ne dhe të na mbajë larg nga mundimet e Xhehenemit?
Pra, largoje dashurinë për këtë botë, e cila na bën që të frikësohemi nga vdekja, e cila na bën dembelë në kryerjen e Xhihadit… e pastaj në përmbushjen e kësaj thirrjeje fisnike të Zotit tonë.
“O ju që besuat, përgjigjjuni (thirrjes së) All-llahut dhe të të dërguarit kur ai (i dërguari) ju fton për atë që ju jep jetë, (për fenë e drejtë) dhe ta dini se All-llahu ndërhyn ndërmjet njeriut dhe zemrës së tij, dhe se ju do të tuboheni te Ai.” (Enfal 24)
3. Mbrojtja e Muslimanëve
"Ç’keni që nuk luftoni për Zotin dhe për (t’i shpëtuar) të paaftit: nga burrat, nga gratë e nga fëmijët, të cilët luten: “Zoti ynë! nxirrna nga ky fshat (Meka), banorët e të cilit janë mizorë. Jepna nga ana Jote shpëtim e ndihmë!” (Nisa 75)
Vëllezër për Allah, ky është Xhihadi, Xhihadi i përcaktuar për t’i bërë rezistencë shtypjes, për t’i mbrojtur dhe çliruar Muslimanët nga pamëshira e armiqve të Allahut.
Sot, sa miliona gjaqe të Muslimanëve janë derdhur nga qafirët, tagutët dhe munafikët?
Sa ndere të Muslimaneve janë marrur nga armiqtë e Allahut?
Dhe sa vëllezër e shokë tanë janë ende në burgim dhe nën tortura?
A nuk e shihni se çka ndodh në Palestinë, Avganistan, Irak, Çeçeni, Somali, Filipine dhe në linjat tjera të tokave të Xhihadit?
A nuk janë ata vëllezërit tanë?
“Besimtarët nuk janë tjetër pos vëllezër…” (Huxhurat 10)
Me të vërtetë trupat e Muslimanëve janë coptuar, duke u bërë mish për ujqit qafirë. A do të heshtim?
A nuk e keni lexuar fjalën e Profetit tonë savs:
“Shkatërrimi i botës është më i lehtë në shikimin e Allahut sesa vrasja e një Muslimani.” (Tefsir Ibn Kethir I/534)
“Sikur banorët e qiejve dhe të tokës të bashkoheshin në vrasjen e një Muslimani, Allahu do t’i kishte kthyer të gjitha fytyrat e tyre kah zjarri i Xhehenemit” (Taberani në Es-Sagir)
Është arritur pajtueshmëria e dijetarëve se nëse një Muslimane mbahet e burgosur dhe trajtohet padrejtësisht, mbrojtja e saj bëhet detyrim për të gjithë Muslimanët dhe se gjatë asaj kohe Xhihadi bëhet farz ajn. Çka mendoni për gjendjen tonë të sotme??
4. Ndjekja e hapave të Selefus Salih
Këta janë paraardhësit tanë, Seleful ummah, jeta e të cilëve kurrë nuk është ndarë nga aktiviteti i Xhihadit fi sebililah! Nuk kanë qenë të zënë vetëm me librin dhe davetin, por shikojeni Resulullahun – komandantin suprem të ummetit Islam– Ai savs ka marrë pjesë në Xhihad diku 27 herë gjatë jetës së Tij savs në Medine (gjatë 10 viteve!)
Et-Tabari tregon se Mikdad bin El-Esved është parë te vendi i këmbimit të të hollave në Emessa. Gjatë asaj kohe e ka anuar trupin e tij shumë të trashë kah tavolina.
Njëri që e pa, i tha: “Allahu Te’ala të ka harruar (për moskryerje të Xhihadit)”. Posa e dëgjoi këtë ai tha: “Ka zbritur Ajeti që na urdhëron të luftojmë. Allahu Te’ala thotë: “qoftë se ju vjen lehtë apo rëndë.”
Ez-Zuhri ka thënë: “Se’id bin el-Mushejjib u nis për në Xhihad, përderisa njërin sy e kishte qorr, kurse njëri i tha: 'Ti je i hendikepuar.' Por Se’idi i tha: 'Allahu Te'ala na urdhëron që të nisim në gjendje lehtësimi apo vështirësie, e nëse unë nuk jam në gjendje të luftoj së paku do ta shtoj numrin tuaj dhe mund të më caktoni t’i ruaj pajisjet tuaja.'”
Me të vërtetë mbrojtja e tyre heroike e Islamit nuk ka shembull. A nuk duam të jemi si ata?
E njëjta ka qenë me Umar Muhtarin, për të cilin komandanti Giransijani ka thënë: “Ai është zhytur në 263 beteja, është ballafaquar me forcat e mia për më tepër se 20 muaj. Numri total i betejave në të cilat ka operuar ka qenë 1,000.”
I tillë ka qenë edhe Muhammed Benna, njëri nga Muxhahidët Afganë, i cili ka treguar se forcat e tija kanë shkatërruar 400 automjete ushtarake të Bashkimit Sovjetik. Rusët e quajtën “Gjenerali”. I ka marrur 200 Kalakovë dhe 200 AK47 Kallashnikovë, dhe poashtu ka shkatërruar 150 tanke të armikut në një betejë të vetme.
Subhanallah… La havle va la kuvvete ila bilah, me të vërtetë janë heronj ata njerëz që i kanë pranuar me vërtetësi dhuratat dhe ndihmën e Allahut Te’ala, për të bërë gjëra të tilla, po… ata kanë qenë të ndihmuar nga Allahu Te’ala sepse ata e ndihmuan fenë e Allahut.
Ata e kanë shitur shpirtin e tyre që është gjëja më e vlefshme njerëzore, kurse Allahu Te’ala e ka blerë; me të vërtetë Allahu kurrë nuk i then premtimet e Tija: “Në të vërtetë Allahu ka blerë nga besimtarët jetën dhe pasurinë e tyre, në këmbim të Xhennetit. Ata luftojnë në rrugën e Allahut, vrasin dhe vriten.…” (Teube 111)
Pra, është e pafatshme dhe pikëllim kur njerëzimi zgjedh të jetë më tepër i rezervuar se sa të ecë për në Xhihad; dhe ta ndjejë veten se ka arsyetim për mosshkuarje, edhepse të njëjtin nuk e ka.
5. Xhihadi është mburoja e nderit të Ummetit, me të cilin mund të rezistohen sulmet e qafirëve
Me të vërtetë Ummeti Islam është Ummet i Xhihadit, në të cilin jeta nuk mund të ndahet nga Xhihadi. Po ky Xhihad është mburoja e Ummetit, i cili do ta ruajë dhe mbrojë nderin e tij nga dora e qafirëve. Por, nëse do ta kishim braktisur?
Resulullahi savs ka thënë: “Kur të hyni në transaksionet ‘ajneh, kur t’i mbani bishtat e kaut, të kënaqeni me bujqësinë dhe ta lini Xhihadin, Allahu do të bëjë që nënçmimi të mbizotërojë mbi ju, dhe nuk do të tërhiqet derisa t’i ktheheni përkushtimit ndaj Islamit.” Transmetohet nga Ebu Davudi, 2956; I klasifikuar si sahih nga Albani në Sahih Ebi Davud.
Me të vërtetë nën ç mimi me të cilin ballafaqohen Muslimanët nuk do të tërhiqet nga Allahu Te’ala derisa ne ta ç lirojmë veten nga nën ç mimi duke kryer Xhihad!
Dhe është po ky Xhihad me të cilin Allahu do t’i rezistojë sulmet e qafirëve. Reflekto për këto Ajete të Allahut:
“Lufto në rrugën e All-llahut! Nuk obligohet kush pos teje. Ngacmoi besimtarët (për luftë), All-llahu do të zmbrapsë fuqinë e të pabesëve. All-llahu është më fuqiforti, më ndëshkuesi...” (Nisa 84)
“Luftoni ata, All-llahu i dënon dhe i mposhtë ata nëpërmjet jush, e juve ju ndihmon kundër tyre dhe shëron zemrat e njerëzve besimtarë.” (Teube 14)
6. Xhihadi është vepra më e lartë dhe vesile për ta arritur shehidllëkin për çështjen e Tij
“Thelbi i veprës(ç ështjes) është Islami kurse shtylla është Namazi, kurse maja është Xhihadi fi sebililah.” (Ahmedi nga Muadh bin Xhebel).
Ky pra është Xhihadi, ibadeti më i lartë për Allahun, dhe se nuk ka vepër tjetër që mund të krahasohet me të.
Me të vërtetë, vëllezër për Allah, ne sinqerisht jemi të djegur për shehidllëk ashtu sic ka qenë edhe gjenerata para nesh.
“Kurrsesi të mos mendoni se janë të vdekur ata që ranë dëshmorë në rrugën e All-llahut. Përkundrazi, ata janë të gjallë duke u ushqyer te Zoti i tyre.” (Ali Imran 169)
A ka vdekje më të kënaqshme sesa ajo e Shehidit? A nuk ka premtuar Allahu shpërblim të madh për ata që kanë vdekur si Shehidë për ç ështjen e Tij?
Le të reflektojmë mbi hadithin e shënuar nga Imam Ahmedi dhe Tirmidhiu nga Mikdad bin Ma’d, se Rasulullahu savs ka thënë:
“Për Shehidin, në prezencën Hyjnore, do të ketë gjashtë kualitete: [1] do t’i falet nga momenti i parë që i është derdhur gjaku; [2] do ta shohë vendin e tij në Xhennet dhe do të jetë i mbrojtur nga dënimi i varrit; [3] do të jetë i mbrojtur nga Terrori i Madh(ngritja e të vdekurve); [4] do t’i vendoset kurora e dinjitetit, një rubin i së cilës është më i mirë se bota dhe ç ka ka në të; [5] do të martohet me 72 bashkëshorte nga beqareshat symëdha të Xhennetit; dhe [6] do t’i jepet mundësia të ndërmjetësojë për 70 anëtarë të farefisit.” (Ahmedi dhe Tirmidhiu shih sahih el-xhami 5058).
Vëllezër për Allah, ky është Xhihadi; nëse vdesim në të, kjo është Shehidllëk me lejen e Allahut InshAllah; nëse na përzënë, kjo është ekskursion, nëse na burgosin atëherë burgu është vend për tu vetmuar me Allahun Te’ala.
Ky është Xhihadi, me të cilin Allahu e bën këtë Ummet ballëhapur, krenar.
Ky është Xhihadi, me të cilin Allahu i hap dyert e Ahiretit, që ta sjell nderin për të qenë bashkë me pejgamberët, të vërtetët dhe të mirët…
Ky është Xhihadi…A e ka përmbushur ndonjëri prej nesh?
Dije se vetëm ëndërrimi për kryerjen e Xhihadit nuk është i mjaftueshëm, sepse kjo vetëm e largon cilësinë e nifakut nga personi; por nëse personi ende nuk ka kryer Xhihad, mbetet mëkatar sepse Xhihadi është obligim që duhet të kryhet; a do të mbetemi të heshtur pa I’dad?
Me të vërtetë pohimi i një ambicieje është vepër që duket, dmth nëse jemi vërtetësisht të sinqertë, të sinqertë ndaj Allahut dhe të vërtetë ndaj vetvetes. Irhaby 88, Unjustmedia
Përktheu dhe përgatiti: Teuhid.NET
