Falënderimi i takon Allahut (azzevexhel), paqja dhe mëshira e Tij qofshin mbi Muhamedin (salallahualejhiveselem). Një njeri e pyeti Imam Shafiun (Allahu e mëshiroftë), dhe tha: O Ebu Abdullah, cila është më e mirë për një njeri, të jetë i vendosur apo të jetë i sprovuar? Imam Shafiu (Allahu e mëshiroftë ) tha: Njeriu nuk mundet të jetë i vendosur përderisa nuk sprovohet.
Po vëllezër të dashur, këto burgosje kanë prodhuar kampionë dhe e kanë pastruar vetveten pa kursyer fare, dhe tregoju atyre këto të vërteta që i kërkojnë. Allahu i Plotfuqishëm ka thënë:
”...dhe që Allahu t`i pastrojë besimtarët, ndërsa ti shkatërojë mosbesimtarët”. (Ali Imran: 141)
Gjithashtu, nga përfitimet e burgimeve është që muslimanët e kuptuan armiqësinë e këtyre tiranëve dhe luftën e tyre kundër xhihadit në rrugën e Allahut kudoqoftë dhe nëse do ta shihnit se çfarë tiranët, kukullat e Amerikës ju kanë bërë vëllezërve dhe motrave tona nëpër burgje, do t’ia zbardhte flokët edhe një fëmijës (e jo një të moshuarit), por durim, durim, për fitore të afërt.
Ndoshta dikush mund të thotë: “Si mundet që një burg të na çon në fitore, kurse në të gjendet turp dhe nënshtrim i mjaftueshëm që njerëzit ta thejnë shpirtin e vetvetës". Pra ne ju themi me besim dhe fe: “Burgu ishte shkolla nga e cila i Dërguari i Allahut, Jusufi (alejhiselam) ka diplomuar".
Shkolla ku ai mësoi shumë, dhe ishte një pikënisje që ai e udhëhoqi ummetin dhe mësoi se si ti regullojë punët edhe pse në atë pikpamje ishte një vuajtje dhe ishte një gjë e panjohur dhe një përshkrim i nënshtrimit dhe torturës, megjithatë hyrja në burg është një trajnim për vetvetën, një trajnim për qëndrueshmërinë dhe për nivelin e guximit në ballafaqimin e ushtrisë së rreme dhe arrogancës që nëse e shikojmë historinë do ta gjejmë se kjo thënie nuk është imagjinatë, por në vend të kësaj do të gjeni një realitet të përjetuar nga shumë paraardhës të devotshëm që ishin futur në burg, ndër ta ishin edhe Ibn Tejmije dhe Imam Ahmed bin Hanbeli.
Në kohën tonë, shumë udhëheqës të Ummetit, në krye luana të pakufizuar dhe emiri i operacioneve martire, Ebu Masab Az-Zarkavi Allahu e pranoftë shehid atë, i cili udhëhoqi vetë me ashpërsi shumë luftëra në Irak, dhe ne duart e tij ishin nënshtruar forcat më të mëdha ushtarake në botë. Ia theu hundën Amerikës në pluhur dhe më në fund Allahu i Plotfuqishëm e nderoi atë me shehidllëk, ne i kemi borxh atij shumë, dhe Allahut (azzevexhel) i takon llogarija. Pra si u krijua ky kampion? Ai u burgos në burgun e Jordanit 5 vite dhe Allahu ia mundësoi ta shfrytëzojë atë kohë sepse burgu është vendi më i mirë për kohë të lirë dhe mundësia e shfrytëzimit për ata që duan diturinë, dhe ta mësojnë Kur`anin plotësisht (përmendsh). Ai, Allahu e mëshiroftë e recitonte Kur`anin për çdo tre ditë pa e parë. Atëherë ai doli nga burgu dhe ne gjithë ishim të vetëdijshëm çfarë bëri ai pas kësaj në tokën e dy Lumejve, Allahu e pranoftë dhe InshaAllah e ngrit në pafundësinë e Parajsës së Tij.
Ka edhe udhëheqës të tjerë përveç tij, p.sh. Ebu Haxher Al Muriqi, Feuaz Ar-Rabie dhe Shejh Jusuf El Uejr, Allahu e pranoftë shehid. Dhe nga Egjipti dolën njerëz si Shejh Ejmen Dhauahiri dhe Shejh Umar Abdurrahman, Allahu e liroftë së shpejti dhe Ebu Laith Ei Libi, i lutemi Allahut që t`ju dhurojë qëndrushmëri në këtë fe dhe ua mundësoftë ti dënojnë dhe t’jua shtrëngojnë fytin e jobesimtarëve.
Është edhe një vëzhgim i thjeshtë këtu që dua ta bëjë, disa nga ata që dëgjojnë këtë bekim në burg apo ata që patjetër duhet të përjetojnë ëmbëlsirën e Imanit dëshirojn që të jetojnë në burgje që ta përjetojnë këtë lumturi. E kam dëgjuar këtë me veshët e mi, ne lutemi për durim dhe siguri nga robëria, i Dërguari (salallahualejhiveselem) ka thënë: “Unë kërkoj strehim tek Ti, nga burgimi dhe amputimi”, dhe i Dërguari (salallahualejhiveselem) gjithashtu ka thënë: “Unë kërkoj strehim tek Ti nga zhytja në borxh dhe nëpërkëmbja e njerëzve. Dhe I Dërugari (salallahualejhiveselem) na ka urdhëruar që ti lirojmë të burgosurite duke thënë: “Lironi të pikëlluarit (ata që vuajnë)”.
E lusim Allahun (azzevexhel) që së shpejti t’i lirojë të burgosurit tanë nga robëria pa vonesë, dhe të shfaqë qetësinë dhe paqën mbi ta, dhe të jep shumë mëshirë mbi ta, ashtu siç Ai i vendosi ata në vuajtje (ose ashtu siç i vuri në sprovë).
Për Allahun (azzevexhel) ne nuk do të jemi në paqe dhe të jetojmë në lumturi, derisa ne nuk i lirojmë vëllezërit dhe motrat tona nga burgu dhe gjaku i muslimanëve mos të derdhet kot. Dhe më në fund mos ti harojmë Muxhahidët dhe vëllezërit tanë të arestuar në lutjet tona, sidomos në kohën kur lutjet pranohen, në pjesën e tretë të natës ose orën e fundit të ditës së xhuma, sepse kanë nevojë për lutjet dhe ndihmën tonë. Paqja dhe bekimi i Allahut (azzevexhel) qoftë mbi Muhamedin (salallahualejhiveselem), familjen e tij dhe gjithë pasuesit e tij.
Vazhdon me pjesën e dytë...
AbdulAziz el-Albeeni
Përktheu dhe përgatiti: Teuhid.NET
