Teuhid.NET

Falënderimi i takon Allahut, Mbrojtësit të besimtarëve, salavatet dhe selamet qofshin mbi të Dërguarin e Allahut, garanca e besnikëve dhe e atyre që i pasuan mësimet e tij dhe u liruan nga mosbesimtarët.

Më pastaj:

Dashuria dhe urrejtja është parim dhe shtyllë e bazës së Islamit. Një person nuk ka besuar si duhet derisa të miqëson dhe armiqëson për Allah, duke i miqësuar njerëzit e të vërtetës dhe duke i armiqësuar njerëzit e të kotës.

Dashuria dhe urrejtja është kusht për besim të vërtetë sikur ka thënë i Gjithëfuqishmi:

تَرَىٰ كَثِيرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚلَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنفُسُهُمْ أَن سَخِطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَفِي الْعَذَابِ هُمْ خَالِدُونَوَلَوْ كَانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالنَّبِيِّ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِيَاءَ وَلَٰكِنَّ كَثِيرًا مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ

I sheh shumë prej tyre që i miqësojnë ata që mohuan. E keqe është ajo që i përgatitën vetës së tyre ngase All-llahu është i hidhëruar kundër tyre dhe ata përherë janë në azab (në vuajtje të dënimit). Sikur të ishin ata që vërtetë e besojnë All-llahun, pejgamberin dhe atë që i zbriti atij, nuk do t’i zinin për miq ata (idhujtarët), por shumica prej tyre janë fasika (mëkatarë). [Maide 80-80]

Miqësimi është mbështetje, dashuri, nder dhe respekt për të dashurin si nga brenda ashtu edhe nga jashtë. Allahu i Gjithëfuqishmi thotë:

اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۖوَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ

All-llahu është mbikëqyrës i atyre që besuan, i nxjerr ata prej errësirave në dritë. E kujdestarë të atyre që nuk besuan janë djajtë që i nxjerrin ata prej drite e i hedhin në errësira. [Bekare 257]

Dashuria duhet të jetë vetëm për Allahun, të Derguarin e Tij, paqja dhe mëshira e Allahut qoftë mbi të dhe besimtarët. I Gjithëfuqishmi thotë:

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَوَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ

Mik (i afërt) juaji është vetëm All-llahu, është i dërguari i Tij dhe ata që besuan e që falin namazin dhe jalin zeqatin duke bërë rukuë (duke qenë respektues). E kush ka për mik All-llahun, të dërgurin e Tij dhe ata që besuan, s’ka dyshim se ana (pala-krahu) e All-llahut është ngadhënjyese. [Maide 55-56]

Miqësia ndaj besimtarëve është që ti duash ata për fenë e tyre, duke i përkrahur, duke i këshilluar, duke u lutur për to, duke qëndruar me to, duke treguar mëshirë ndaj tyre, duke mos i sulmuar ato dhe duke ua dhënë të drejtat e Islamit dhe gjërat tjera që vijnë me dashurinë.

Allahu i Gjithëfuqishëm thotë:

مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ ۚوَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ

Muhammedi është i dërguar i All-llahut, e ata që janë me të (sahabët) janë të ashpër kundër jobesimtarëve, janë të mëshirshëm ndërmjet vete [Feth 29]

Miqësimi i besimtarëve do të thotë të jesh i afërt me ta, duke ua shfaq miqësinë me fjalë, vepra dhe qëllime, do të thotë ti japish përkrahje gjithë atyre që janë në Islam me besim, fjalë dhe vepër, dhe duke ua mbrojtur nderin dhe pronën. Baza e miqësisë është dashuria, ndërsa baza e armiqësisë është urrejtja. Veprat e zemrës dhe gjymtyrës bazohen mbi këto dyja të cilat hynë në armiqësinë dhe urrejtjen, sikur përkrahja, afërsia, ndihma, Xhihadi dhe Hixhreti dhe vepra të ngjashme që e sqarojnë realitetin e miqësisë. Miqësia duhet të jetë e sinqertë për Allahun. I Gjithëfuqishmi thotë:

قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗقُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ ۖوَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

Thuaj: “A pos All-llahut, krijues i qiejve dhe i tokës, që ushqen të tjerët, ndërsa vetë nuk ushqehet, të pranoj Zot tjetër?” Thuaj: “Unë jam urdhëruar të jem i pari që bindem dhe (urdhërohem): të mos bëhem kurrsesi nga idhujtarët. [El Enam 14]

Ne nuk miqësohemi për pasuri dhe para, përkundrazi miqësia është për Allahun Më të Lartin.

• Miqësia është për atë që beson në Allahun si Zot dhe Islamin si fe dhe Muhammedin paqja dhe mëshira e Allahut qoftë mbi të si profet.
• Miqësia është për besimtarin që e adhuron Allahun pa i  shoqëruar shok dhe e pason Pejgamberin paqja dhe mëshira e Allahut qoftë mbi të në të gjitha thëniet dhe veprat e tij.
• Miqësia është për atë që e ka marrë Kuranin si metodë dhe mënyrë të sjelljes.
• Miqësia është për atë që mundohet ta implementon Sheriatin dhe punon seriozisht që ajo të zë rrënjë në zemrat e njerëzve.
• Miqësia është për atë që dëshiron ta rikthen kalifatin Islamik dhe e refuzon dhe e lufton sekularizmin.
• Miqësia është për atë që e ngrit flamurin e Islamit dhe e shpërndan në të gjitha shtetet, dhe ua mëson njerëzve teuhidin dhe i paralajmëron nga shirku, në mënyrë që ato ta adhurojnë Allahun Falësin, Mirënjohësin dhe ta shkatërrojnë idhujtarinë e varrezave dhe pallateve.
• Miqësia është për atë që e lenë shtëpinë dhe shokët, prindërit dhe vendlindjen që ti ndihmojë besimtarëve dhe muxhahidave kudo që janë, në Irak, Çeçeni, Somali, Ballkan, Algjeri, Turkistan, Gadishullin Arabik, Afganistan, Palestinë dhe Sham.
• Miqësia është për atë që është shpërngulur që me shpatën dhe fjalët e tija ta mbron nderin e Islamit dhe myslimanëve, dhe ai shpëton foshnjë dhe pleqtë e kërrusur, dhe dha gjithçka që është e dashur dhe me vlerë për hir të rikthimit të Aksasë së rrëmbyer.
• Miqësia është për besimtarin që nxiton me pasurinë dhe veten e tij  ti mbron të dobëtit dhe ti kthen të drejtat e të shtypurve, dhe u zhyt në përmbytjen e vdekjes për ti mbrojtur ata, duke kërcyer dhe lëvizur ndër të shtënat dhe bombardimet vetëm që vëllezërit dhe motrat mos të hidhen në burg dhe që myslimanët të mos ofendohen.
• Miqësia është për secilin besimtarë që përpiqet në rrugë të Allahut, i cili ka parë vrasjet, bombardimet, shkatërrimet që e kanë goditur Ummetin Islam prandaj mendja e tij nuk mund të pushon dhe nuk mund të shijon ushqimin dhe pijen dhe u largua nga kjo botë mashtruese dhe u nis përpara që ti shpëton ato si përgjigje e fjalëve të të Gjithëfuqishmit, Dhuruesit:

انفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ

Dilni me lehtësi ose vështirësi, dhe luftoni me pasurinë tuaj dhe me veten tuaj në rrugën e All-llahut; kjo është për ju më e dobishmja, nëse e dini. [Teube 41]

dhe frikohet që mos të prej atyre që dënohen në këtë ajet:

إِلَّا تَنفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئًا ۗ

Nëse nuk dilni, Ai do t’ju dënojë me një dënim të dhembshëm, do t’ju zëvendësojë me një popull tjetër dhe Atë nuk e dëmtoni aspak. [Teube 39]

• Miqësia është për besimtarin i cili e ka refuzuar demokracinë që e hyjnizon njeriun dhe kundërshton që të udhëhiqet nga ligjet e Allahut. Pra ai që e lufton programin demokratik që është e kundërta e Kuranit dhe Sunnetit, ne e miqësojmë atë, e mbështesim, e duam, ia zgjasim dorën, jemi zemër gjerë, sepse ai i mbron gratë dhe fëmijët e myslimanëve dhe i çliron vendet e shenjta prej duarve të kryqtarëve. Ne e miqësojmë besimtarin që i kundërshton kurthet e jehudëve, krishterëve dhe kukullave të tyre në okupimin e tokave myslimane dhe kontrollimin e naftës, dhe ne jemi krahë për krahë me besimtarin që është i sinqertë me Allahun, Pejgamberin, fenë dhe ummetin e tij. Besimtari i cili nga gjuha dhe duart e tij janë të sigurt myslimanët shikon se kë e përkrah dhe e ndihmon, sepse ai nuk e miqëson askënd pos të sinqertin.
• I sinqerti është i vërtetë privatisht edhe publikisht, me asnjë paqartësi rreth tij, posedon zemër të pastër, dhe ai nuk ua zgjatë dorën jehudëve, krishterëve, kryetarëve dhe atyre që i tmerrojnë besimtarët.
• I sinqerti nuk rin me njeriun që dje ka dalë prej burgu dhe nuk është ndihmës i tij, negociues ose mufti dhe nuk është dyfytyrësh ndaj Zotit të tij.
• I sinqerti nuk e shet fenë e vet për përfitimet e kësaj bote dhe nuk bën pazar për ta shitur besimin dhe nderin e tij për hir të shtëpisë, ushqimit, gruas dhe fëmijëve, ose pozitës, xhamisë së tij, institucionit të tij, universitetit të tij ose kanalit televiziv të tij.
• I sinqerti nuk merr pjesë në përkrahjen e Amerikanëve dhe shërbëtorëve të tyre.
• I sinqerti është ai i cili i miqëson Muxhahidat dhe i ndihmon ata kundër armiqve në mënyrë që ta kënaq Allahun dhe e pason shembullin e Pejgamberit paqja dhe mëshira e Allahut qoftë mbi tëduke i kundërshtuar jehudët dhe Amerikanët dhe ndihmësit dhe përkrahësit e tyre.

Ata nuk u bënë këlyshë ose spiunë të tyre vetëm që të jenë besnik ndaj Allahut dhe të dërguarit të tij dhe besimtarëve. Besnikëria nuk është e vërtetë nëse qëndron me shërbëtorët e tyre dhe nuk ka besim për ata që janë besnik ndaj Amerikanëve duke ua treguar pikat e dobëta myslimanëve fisnik dhe vendet e Muxhahidave të devotshëm dhe duke bashkëpunuar me ta në emër të luftës ndaj terrorizmit (që nënkupton luftën ndaj Islamit). Nëse kjo është situata e ndonjërit, që nënkupton se ai është besnik ndaj atyre kundër besimtarëve, Allahu këtë person e përshkruan në këtë ajet:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘبَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚوَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗإِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

O ju që besuat! Mos zini miq as jehuditë, e as të krishterët. Ata janë miq të njëri-tjetrit. E kush prej jush i miqëson ata, ai është prej tyre. Vërtetë All-llahu nuk vë në rrugë të drejtë popullin zullumqarë. [Maide 51]

O dijetarë mysliman:

Kush ju ndalon juve që të jeni besnik ndaj Muxhahidave?

Nëse ajo që ju ndalon është se ato nuk pajtohen me ju në disa çështje të Shpalljes, sikur që ishin në mospajtim sahabet në çështjen e Shpalljes për sundim dhe luftuan mes veti, sikur që ndodhi mes sahabeve fisnik Muavisë dhe Aliut, Allahu qoftë i kënaqur me ta. Ky mospajtim megjithatë nuk është shkak që të lihet anash besnikëria, dashuria për besimtarët ose dorëzimi i atyre te hipokritët dhe idhujtarët. Përkundrazi ata erdhën së bashku që ti luftojnë të krishterët. Pra mos e merrni këtë mospajtim si shkak që ta hidhni vetveten në përqafimin e sekularistëve duke u bashkuar me ta kundër muxhahidëve.

Le të supozojmë se ky mospajtim është shkaku, cili është mospajtimi më i madh? A është ai që nuk pajtohet me ty në çështje të ixhtihadit? Ose është kryetari sekular demokrat që është besnik ndaj kryqtarëve dhe është zbutur nga Izraeli dhe bën thirrje në kufër me thirrjen e tij për bashkimin e feve që është në kundërshtim me parimet e fesë! Ky nuk është shkak i arsyeshëm që t’ia japim besën jomuxhahidave, e lëre më që të jemi përkrahës të kryetarëve ose një prej atyre që i luftojnë Muxhahidat nëpër ekranet televizive. Ti e humb besnikërinë ndaj besimtarëve dhe devijon në qëllimet e tuaja dhe je besnik ndaj regjimeve sekulare.

Studiuesit e historisë së selefëve dhe dijetarëve të devotshëm asnjëherë nuk do të mund të gjejnë se ata ua kanë dhënë besnikërinë jehudëve dhe krishterëve ose këlyshëve të tyre nga sulltanat, por ata kërkuan haraç nga subjektet e jomyslimanëve kur u poshtëruan.

Shejhul Islam ibën Tejmije luftoi me njerëzit e bidatit kundër okupuesve felëshues Tatar, myslimanët u bashkuan nën flamurin e heroit Salahudin Ejubit për ti luftuar Francezët përkundër diferencave të tyre në çështjen e gjuhës.

Sipas besimit të Ehli Sunnetit dhe Xhematit, Xhihadi bëhet edhe me njerëz të devotshëm dhe jo të devotshëm. Sidoqoftë ne shohim disa nga dijetarët pajtohen me jomyslimanët për ti luftuar Muxhahidët nga Ehli Sunneti dhe Xhemati. Besimtari ndihmohet sipas madhësisë së besimit që posedon, dhe ai urrehet sipas madhësisë së gjynahut që ka kryer. Kjo është nga rruga e refuzimit të ofenduesit. Përndryshe, metoda e Muxhahidave është metoda më e qartë që thërret në Kuran dhe Sunnet në fjalë, besim dhe vepra. Fjalimet, ligjëratat dhe librat e dijetarëve të Xhihadit janë të qarta në thirrje në monoteizëm dhe refuzim të politeizmit duke u munduar që ta themelojnë kalifatin Islamik, gjë e cila nuk ekziston te asnjë grup tjetër. Qëndrimet e tyre nuk ndryshuan ndaj sunduesit që sundon me ligjin e Allahut. Pra çka ju bën juve që të tregoni besnikëri ndaj tiranëve (përveç atyre prej juve që Allahu e ka mëshiruar) derisa arritët në një pozitë ku i vëndonit në pyetje mundësitë e Muxhahidavë në rivendosjen e kalifatit Islamik. Mos vallë jeni që e keni harruar historinë apo nuk e keni lexuar biografinë e Pejgamberit paqja dhe mëshira e Allahut qoftë mbi tënë lidhje me atë se si të ndërtohet një shtet Islam nën hijen e një shteti ekzistues politeist dhe në prezencë të shtetit Jehud, Romës, Persisë dhe ndihmëtarëve të tyre hipokrit.

O dijetarë:

A nuk jeni në dije se çdoherë që Muxhahidat zgjerohen në tokë dhe e goditin fortë armikun kryqtarë, këlyshët e tyre ju përdorin juve që ta mpini këtë Ummet, shpikni dyshime për lejimin e mbytjes së ushtarëve jobesimtarë dhe krerëve felëshues hipokrit, dhe e akuzoni elitën e muxhahidave si të devijuar dhe me mendime të papajtueshme? Kështu pra ju merrni pjesë në luftimin e kësaj rryme Xhihadiste që është në rritje e sipër dhe të gjitha veprimet e juaja nuk kanë të bëjnë me besnikërinë ndaj besimtarëve. Më saktë përpjekjet e juaja dhe miqësimi janë përdorur që tu bëjnë dobi kampanjave kryqtare, për shkak të abstenimit dhe besnikërisë ndaj shërbëtorëve dhe përparësia e interesave të imagjinuara të juaja ndaj interesit të Ummetit.

Veprat e tyre bien në kontradiktë me fjalët e tyre dhe ato kritikojnë një send që në fakt ato e kanë themeluar dhe kanë kontribuar. Ato e ndërrojnë besnikërinë në bazë të balancimit të fuqisë dhe mendimit personal. Dje kur Gaza u sulmua, ata i sulmuan ato që ishin me Izraelin dhe thanë se kryetarët Arab nuk adhurojnë asgjë tjetër përveç se karriget e tyre të cilat janë zotëra për ta. Disa prej tyre bënë thirrje për ti luftuar ato. Atëherë qysh u zhduk kjo kaq shpejtë dhe ata lejuan që kryetarët ti miqësojnë jehudët dhe krishterët që ta shmangin të keqen më të madhe nga ata, sikur që tokat e myslimanëve të mos ishin të okupuara, feja e tyre të mos ishte e sulmuar, nderi i tyre të ishte i ruajtur dhe pasuria e tyre të ishte e mbrojtur!

Falënderimi i takon Allahut, në ligjëratat e tyre dhe bisedat me popullin, shumë thirrës e kanë vënë përpara nocionin Kuran dhe Sunnet, dhe ata ishin besnik ndaj tyre dhe atyre myslimanëve që e aplikonin këtë. Në veçanti ata ishin besnik ndaj Muxhahidave, dhe e mbronin Teuhidin dhe njerëzit e saj dhe e sulmonin sekularizmin dhe sekularistat. Ata ishin besnik dhe i mbrojtën ata dhe treguan armiqësi ndaj gjithë armiqve të fesë. Por situata ndryshoi dhe pozitat ndryshuan. Disa u burgosën e disa u arrestuan dhe u sprovuan në fenë e tyre. Besnikëria u nda më dysh në bazë të më të fortit. Fjalët dhe veprat u kundërshtuan njëra me tjetrën, dhe ai që ishte dje besnik ndaj tij sot është armiku i tij. Ata u bënë besnik ndaj kryetarëve tradhtarë që më parë u shmangin prej tyre, përderisa parimet sekulare të atyre sunduesve nuk ndryshuan, më saktësisht ata u bënë të qartë në kundërshtimin e rrugës së Allahut.

E pyes atë që i ka ndodhur kjo. Kupto se ai që fiton dhe është i suksesshëm në këtë (pyetje), e meriton Xhennetin. Por ai që është i pasuksesshëm dhe humb e meriton Xhehennemin. Përgjigja nuk guxon të përmban gënjeshtra dhe lajka, sepse është çështje e kufrit dhe imanit, e teuhidit dhe shirkut. Pyetja është:

Kush e meriton më shumë besnikërinë, dashurinë dhe ndihmën: a është besimtari me besim të palëkundshëm – besimi i Ehli Sunnetit dhe Xhematit apo është sekularisti doktrina e të cilit është mosbesimi ndaj ligjeve të Sheriatit?

Kush e meriton besnikërinë: a është ai që e sakrifikon shpirtin dhe pasurinë për ta mbrojtur fenë e tij, apo është ai që bën përpjekje ta lufton Islamin, ndonjëherë duke publikuar mendime që e kundërshtojnë Kuranin dhe Sunnetin, sikur nacionalizmi, demokracia dhe socializmi?

Kush e meriton besnikërinë: a është ai që bën Xhihad për ta rikthyer kalifatin Islamik, ose ai që punon për të sunduar ligji Jehudëve dhe Krishterëve në tokë?

O dijetarë mysliman:

Si mundeni tua jepni dorën dhe besën (përveç atyre që Allahu i ka bekuar) sunduesve, edhe pse ato e kanë përqafuar sekularizmin dhe e kanë refuzuar Sheriatin dhe i kanë aprovuar të drejtat e Kombeve të Bashkuara dhe bënë thirrje në gjykatat e saja, e përkrahën okupatorin dhe morën pjesë në arritjet e qëllimeve të tyre, ndihmuan në marrjen e burimeve të naftës, e tradhtuan Ummetin dhe e lejuan alkoolin, prostitucionin, kamatën me ligjet e tyre të krijuara nga njeriu, ndonëse ata luftuan kundër Allahut dhe të Dërguarit të Tij?

O dijetarë mysliman:

Pse ky shtrembërim dhe shfuqizim i konceptit të besnikërisë? Pse nuk ju shohim besnik ndaj besimtarëve, duke u marrë me çështjet e tyre, duke u dhënë përkrahje dhe duke luftuar me ta, në vend se tua jepni besnikërinë atyre që janë armiq të besimtarëve? Pse i ndaluat myslimanët që të hakmerren dhe ta largojnë sulmuesin? Pse u dhatë atyre legjitimitet dhe i bëtë sundues legjitim? Kush është ai që u ka dhënë leje ta bëni këtë, posaçërisht në këtë situatë që po e kalon Ummeti Islam me armiqtë e tyre? Ju keni qenë besnik ndaj armiqve dhe shkatërruesve të civilizimit. Në Sahihul Buhari transmetohet nga Ebu Hurejre Allahu qoftë i kënaqur me të: I Dërguari i Allahut paqja dhe mëshira e Allahut qoftë mbi tëka thënë: “Allahu ka thënë: Kush i shpall luftë robit tim, Unë me të vërtetë do ti shpalli luftë atij.”

Dashuria ndaj besimtarit, përkrahja e tij dhe qëndrimi në krahun e tij kundër armikut, së bashku me urrejtjen ndaj jobesimtarëve dhe luftimi i tyre, janë gjitha këto kërkesa të besimit në parimin e besnikërisë. Ne duhet patjetër të duam për Allah dhe të urrejmë për Allah, të miqësojmë për Allah dhe të armiqësojmë për Allah. Prej kërkesave të besimit në besnikëri nuk është lejimi i përgojimit të myslimanit, ose ta kemi zili atë, ta urrejmë, ta braktisim, ta shtypim, ta derdhim gjakun, pasurinë ose nderin e tij. A ka tradhti më të madhe ndaj Muxhahidave sesa tradhtia që bëhet nga ne sot?

Tradhtia ndaj tyre në Afganistan, Irak, Somali, Çeçeni dhe në Gadishullin Arabik... a nuk është prekur ndokush nga pamjet e tmerrshme që i shohim dhe dëgjojmë për përdhosjen e nderit të myslimanëve? Sa nga motrat tona e kanë humbur nderin nga Amerikanët dhe agjentët e tyre!

Të dashur mysliman:

A nuk kanë arritur britmat e fëmijëve dhe vuajtjet e nënave në veshët e tua? Sa tonelata eksploziv është hedhur mbi ta?

Nëse jemi të sinqertë në besnikërinë ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij dhe ndaj besimtarëve, pse atëherë heshtim? Ne duhet të ecim përpara në kauzën e Allahut që ti shpëtojmë gratë e myslimanëve dhe ta sigurojmë rikthimin e vendeve të shenjta dhe ta shpëtojmë Aksanë nga shkatërrimi nga ana e jehudëve. Në Sahihul Muslim: “I Dërguari i Allahut paqja dhe mëshira e Allahut qoftë mbi tëka thënë: Mos u bëni ziliqar ndaj njëri tjetrit, mos i fryni artificialisht çmimet ndaj njëri tjetrti, mos e urreni njëri tjetrin, mos u shmangni nga njëri tjetri dhe mos ndërhyni në marrëveshjet tregtare të njëri tjetrit, dhe bëhuni si vëllezër ndaj njëri tjetrit dhe bëhuni rob të Allahut. Myslimani është vëlla i myslimanit. Ai as nuk e shtyp as nuk e nënçmon dhe as nuk e shikon me nënçmim vëllanë e vet. Devotshmëria është këtu dhe bëri me shenjë në kraharorin e tij tre herë. E keqe është për myslimanin që ta shikon vëllanë e tij me përbuzje. Të gjitha gjërat e myslimanit janë të paprekshme për myslimanin tjetër: gjaku, prona dhe nderi i tij".

Prej shenjave është besimi në besnikëri, kryerja e nevojave të myslimanëve, mbulimi i tij dhe ngushëllimi. I Dërguari i Allahut paqja dhe mëshira e Allahu qoftë mbi të ka thënë:

"Kush i përmbush nevojat e vëllait të tij, Allahu ja përmbush nevojat atij, kush ja largon një brengë vëllait të tij, Allahu ja largon një brengë në Ditën e Ringjalljes, dhe kush ja mbulon një të metë një myslimanit, Allahu ja mbulon një të metë në Ditën e Ringjalljes.”  Transmeton Muslimi.

Për në fund, oj rini Islame dhe kalorësit e saj, shpresat janë me ju, pra mbroni besimtarët dhe kundërshtoni me butësi ato njerëz që përkatësohen në Islam dhe i dëmtojnë besimtarët. Unë mendoj se kjo është mënyra më e mirë, pra dalë ngadalë ato do ta rikthejnë arsyen. Informoi ata me librat e Muxhahidave dhe me publikimet e tyre. O Allah jepi fitore Islamit dhe myslimanëve dhe atyre që janë besnik ndaj tyre. Shkatërroje armikun Tënd, armikun e fesë dhe ato që i ndihmojnë atyre. Ndihmona neve që të jemi besnik ndaj besimtarëve.

Paqja qoftë mbi Pejgamberët dhe falënderimi i takon Allahut Mbrojtësit të besimtarëve dhe Ndihmësit të Muxhahidave.

Nga shejhu i nderuar: Ebu Zubejr Adil bin Abdullah El-Abab, Allahu e ruajt.

Përktheu dhe përgatiti: Teuhid.NET

www.teuhid.net

Comments (8)

Name

Comment

smaller | bigger

I have read and agree to the Terms of Usage.

Add Comment