Erdhi bija ime Marija njëmbëdhjetë vjeçare për vizitë në burg. Policia kërkoi prej saj që ta ngritë mbulesën dhe ta kontrollon në mënyrë nënçmuese dhe të vrazhdë. Marija refuzoi kontrollimin dhe e pa që më mirë është të mos më viziton.
Kështu përpilova këto vargje:
Nësë don ti ngrite apo zbuloje,
ndërsa unë deri në vdekje do ta mbajë,
kjo është simbol i dinjitetit tonë, pyet kë të duash,
nësë je e paditur, do të kuptosh,
pyete nënën time të dashur, madje pyete,
Hatixhen apo pyet fekih të devotshëm,
madje nëse don pyeti gratë e Pejgamberit,
pyeti Zejnebet që të kuptosh,
pyeti gratë më të mira në botë,
pyete turpin, pyete dinjitetin që të kuptosh,
mbi këtë erdhën suret dhe ajetet e Librit,
nuk na erdhi mbulesa nga perëndimi i humbur,
këtë e porositi Muhtari alejhi selam, jo si tesha yte,
të cilën e porositi çdo dejuth mendjelehtë,
nëse nuk lakmon në të për nderin e saj,
nëse e shikon me nënçmim,
këtë e trashëgova nga ithtarët e nderit,
edhe nëse e urren do ta mbajë,
Allahu më nderoi me veshjen e saj,
nëse dëshiron respekt veshe edhe ti,
Marija ime, më kënaq syrin ti qëndro,
thuaj asaj: kjo është krenaria jonë,
po të kuptosh dhe mësosh,
do të gjeshë nderin si buron prej saj,
nëse urren mbulesën nuk mund të bartish nderin,
ngec mbrapa shkatëruar qoftë kush nënçmon.
Ebu Muhamed Makdisi
Nga burgu: Xhuejdenamu
Përktheu: Teuhid.NET
