Xhabir bin Abdullah, Allahu qoftë i kënaqur me të, duke e mbajtur shpatën në njërën dorë kurse mus’hafin në tjetrën, tha: ”Pejgamberi salallahu alejhi ve selem na ka urdhëruar ta godasim me këtë (duke e treguar shpatën) atë i cili largohet nga ky (duke e treguar Kuranin)”.
Me këtë komentohen fjalët e Allahut: ”Ne i çuam të dërguarit Tonë me prova të qarta dhe bashkë me ta zbritëm Librat (e shenjtë) dhe peshoren (e drejtësisë): që njerëzit të veprojnë drejt”. (Kuran 57:25)
Pra qëllimi i dërgimit të pejgamberëve dhe librave është që njerëzit t’i mbrojnë të drejtat e Allahut dhe të njerëzve, me drejtësi. (Fetava, Shejh el Islam Ibën Tejmije, 263/28).
Kurse në mes të drejtave më të mëdha të Allahut, për të cilën gjë i dërgoi të gjithë pejgamberët dhe i zbriti të gjitha librat e Tija, është që njerëzit ta zbatojnë Teuhidin, që është adhurimi i sinqertë vetëm i Allahut në secilin segment të jetës. Mesazhi i të gjithë pejgamberëve dhe librave të Allahut që u janë zbritur atyre prej fillimit deri në fund, të gjitha flasin për këtë të drejtë të Allahut, dhe e përmbajnë këtë që vijon:
Ose është thirrje për zbatimin dhe përmbushjen e kësaj të drejte ose është urdhër për thirrje në të, si dhe lojalitet ndaj saj, ose është mohim.
Ose është informim për ata që e kanë zbatuar, që kanë fituar, që kanë bërë xhihad për atë çështje dhe se çfarë bekimesh e mirësishë të mëdhaja e të përhershme ka përgatitur Allahu për ta.
Ose është thirrje për mohim të asaj që e kundërshton atë, si shirku, dhe thirrje për kryerjen e xhihadit kundër këtyre të fundit dhe njerëzve të tyre; si dhe përpjekje për shkatërrimin dhe largimin e tij (të shirkut) të tërësishëm, në të gjitha format e tij, nga sipërfaqja e tokës.
Ose është informim për fatin e atyre të cilët e kundërshtojnë zbatimin e kësaj të drejte dhe atyre që e luftojnë këtë, bashkë me aleatët e tyre; dhe çfarë fati turpërues e pikëllues i ka gjetur, si dhe çka ka përgatitur Allahu për ta si dënim të përhershëm.
Të gjitha librat dhe të gjitha mesazhet e të gjithë pejgamberëve të Allahut prej fillimit deri në fund, që të gjitha rrotullohen rreth kësaj të drejte.
Kurse qëllimi më i lartë për të cilin është krijuar njerëzimi është ky synim më i madh, për të cilin u dërguan pejgamberët dhe librat.
Kurse Allahu svt ka thënë në suren Hadid: ”Ne e zbritëm hekurin, në të cilin ka (material për) luftë të fuqishme dhe dobi (të tjera) për njerëzit, me qëllim që Allahu të njohë ata që e ndihmojnë Atë(fenë e Tij) dhe të Dërguarin e Tij, pa e parë Atë”. (Kuran, 57:25)
Prandaj ai i cili ia kthen shpinën kësaj të drejte dhe nuk vepron sipas saj, dhe e refuzon në prani të pejgamberëve dhe thirrësve për te Allahu, përmirësohet me shpatë.
Dhe pikërisht ky është kuptimi i hadithit të Profetit savs: ”Jam dërguar me shpatë mu para Orës, që Allahu të adhurohet i vetëm, pa ortakë. Furnizimi im është i vendosur nën hijen e shtizës sime, kurse ata që e kundërshtojnë urdhërin tim janë të turpëruar dhe të poshtërsuar; kurse kush e imiton një popull ai është prej tyre. (Imam Ahmedi nga ibn Umar).
(Pra, ai i cili ia kthen shpinën librit, rregullohet me hekur, dhe kjo është ajo se pse themel i Dinit është bërë Kurani dhe shpata. (El Fetava 264/28)
Prandaj dijetarët e vërtetë të të gjitha kohërave e kanë bërë këtë të drejtë të Allahut qendër të davetit të tyre, pikësynim të fjalimeve të tyre, spirancë e kandarit të tyre dhe bredhje në fushat e saj, të zhurmshëm për të, të burgosur e të përndjekur për këtë çështje, duke luftuar nën flamurin e saj dhe duke u luftuar deri në vdekje për të.
Dhe u takon atyre që të vazhdojnë të përpiqen për themelimin e saj nën dritën e Kuranit dhe Sunetit, me argumente dhe fakte, kurse kush qëndron kundër saj dhe e refuzon, rregullohet me hekur.
Pra, secili që e njeh të vërtetën e kësaj feje; bile edhe armiqtë e saj e dinë se kjo është teuhidi dhe xhihadi, daveti dhe lufta, Kurani dhe shpata, dhe se ata e dinë qartë se nëse refuzojnë ta ndjekin drejtperdrejtë, kjo fe do t’i refuzojë ata dhe do ta zhdukë të keqen e tyre herët apo vonë. Ata e dinë se Profeti Muhammed savs është i dërguar në tokë që t’i therr ata dhe të ngjashmit me ta dhe se është ballafaquar me farefisin, me fisin, me njerëzit e vet për këtë, kur ata refuzuan ta ndjekin këtë rrugë drejtpërdrejtë; si dhe i informoi për qëllimin e vet para se të kishte mundësi ta plotësojë, kur u tha: ”O Kurejshë, pasha Atë që e mban shpirtin tim në dorën e Tij, unë po ju sjell (ju kam ardhur me) therrje”. Pastaj e plotësoi këtë në mënyrën më të mirë kur Allahu e nderoi Islamin dhe njerëzit e tij me shpatë.
Kurse ne, nëse do Allahu, do ta ndjekim këtë rrugë dhe do të vazhdojmë në të, duke vepruar sipas Sunetit të Tij savs dhe duke luftuar me të.
“Dhe se shumë Profetë (pra shumë nga mesi i Profetëve) luftuan (për çështjen e Allahut) dhe së bashku me ta (luftuan) grupe të mëdha të njerëzve fetarë të ditur. Dhe se ata kurrë nuk e humbën guximin për atë që u ndodhi në rrugë të Allahut, as që u dobësuan e as që u degraduan. Kurse Allahu i do Es-Sabirinët(durimtarët)”.
Shejhul Islam Ibn Tejmije thotë: nëse e shikojmë atë se shumë njerëz të ditur luftuan me Profetin savs ose u vranë, nuk dmth se Profeti savs luftonte bashkë me ta; por secili njeri që e ndoqi Profetin savs dhe luftoi për fenë e Tij savs, (ai njeri faktikisht) ka luftuar me Profetin savs; dhe kjo është ajo që e kuptuan Sahabët, sepse luftërat e tyre më të mëdha ndodhën pas vdekjes së Profetit savs derisa i hapën tokat e Shamit, Egjiptit, Irakut, Jemenit, Romës, Marokut dhe lindjes. Dhe kjo është ajo kur shumë u vranë me Të savs, kurse ata që luftuan dhe u plagosën ishin duke luftuar për fenë e pejgamberëve dhe ky është leksioni për të gjithë besimtarët deri në Ditën e Gjykimit; sepse të gjithë ata luftuan me Profetin savs për fenë e Tij savs edhepse Ai savs është i vdekur. Dhe ata u gjetën në këtë ajet: ”Muhammedi është pejgamber i Allahut dhe ata që janë me të” dhe në ajetin: ”Edhe ata që besuan pasandaj, dhe që emigruan dhe që u përpoqën shumë, bashkë me ty(për çështjen e Allahut)”; pra, nuk është kusht për një person, që është me të bindurit, që ta shohë ose vështrojë Atë savs. (Mexhmu’ el fetava)
Prandaj ne ua themi qëllimin tonë me zë të lartë armiqve tanë duke i informuar se nëse nuk kemi mundësi që qysh sot ta përmbushim këtë qëllim, kjo nuk dmth se e kemi fshirë nga llogaria, sepse kjo nuk na lejohet në asnjë mënyrë e as që është e lejueshme; kjo është ajo që ne e lusim Allahun ditë e natë, mëngjes e mbrëmje: që t’i arrijmë qafat e tyre si dhe qafat e çdo armiku tjetër të kësaj feje, kurse në anën tjetër të gjitha veprat dhe frymëmarrjet tona janë parapërgatitje për atë qëllim.
Ata e dinë këtë shumë mirë, siç e dinë edhe çorientimin e atyre dijetarëve që përpiqen, pa fat, ta largojnë shpatën prej Kuranit; dhe e dinë këtë padituri në këtë Din; dhe janë kequdhëzuar në lidhje me urdhërat e Allahut duke mos pasur kuptim për këtë Din.
Shejhul Islam Ibn Tejmije ka thënë: ”Dini Islam: që shpata është pasuese me librin, pra nëse është gjetur dituria e Kuranit dhe Sunetit, kurse shpata i pason ato, atëherë urdhërat e Islamit do të vendosen”. (El fetava 393/20)
Dhe ka thënë:”pra, themeli i këtij Dini është libri udhëzues dhe shpata që e mbron, por Zoti yt është i Mjaftueshëm si Udhëzues dhe Ndihmës”.
Ebu Muhammed el-Makdisi
Përktheu: Teuhid.NET
Prandaj dijetarët e vërtetë të të gjitha kohërave e kanë bërë këtë të drejtë të Allahut qendër të davetit të tyre, pikësynim të fjalimeve të tyre, spirancë e kandarit të tyre dhe bredhje në fushat e saj, të zhurmshëm për të, të burgosur e të përndjekur për këtë çështje, duke luftuar nën flamurin e saj dhe duke u luftuar deri në vdekje për të.
Dhe u takon atyre që të vazhdojnë të përpiqen për themelimin e saj nën dritën e Kuranit dhe Sunetit, me argumente dhe fakte, kurse kush qëndron kundër saj dhe e refuzon, rregullohet me hekur.
Pra, secili që e njeh të vërtetën e kësaj feje; bile edhe armiqtë e saj e dinë se kjo është teuhidi dhe xhihadi, daveti dhe lufta, Kurani dhe shpata, dhe se ata e dinë qartë se nëse refuzojnë ta ndjekin drejtperdrejtë, kjo fe do t’i refuzojë ata dhe do ta zhdukë të keqen e tyre herët apo vonë. Ata e dinë se Profeti Muhammed savs është i dërguar në tokë që t’i therr ata dhe të ngjashmit me ta dhe se është ballafaquar me farefisin, me fisin, me njerëzit e vet për këtë, kur ata refuzuan ta ndjekin këtë rrugë drejtpërdrejtë; si dhe i informoi për qëllimin e vet para se të kishte mundësi ta plotësojë, kur u tha: ”O Kurejshë, pasha Atë që e mban shpirtin tim në dorën e Tij, unë po ju sjell (ju kam ardhur me) therrje”. Pastaj e plotësoi këtë në mënyrën më të mirë kur Allahu e nderoi Islamin dhe njerëzit e tij me shpatë.
Kurse ne, nëse do Allahu, do ta ndjekim këtë rrugë dhe do të vazhdojmë në të, duke vepruar sipas Sunetit të Tij savs dhe duke luftuar me të... www.teuhid.net