Shehidllëkun, e kishte qëllim,
xhihadin, e kishte synim,
me muxhahidat, deshti bashkim,
për veten, nuk pranoi justifikim.
Nga SHBA-ja drejt në Jemen,
mbi çdo të pasur e çdo bisnismen,
atij dynjaja nuk i interesonte,
sepse në xhihad, deshti të shkonte.
Nuk e shihte veten si dijetar,
ëndrra ishte të bëhet luftëtar,
nga luksuzi drejt si udhëtarë,
me xhihad ishte krenarë.
E arriti qëllimin,
hallall i qoftë,
me njerëzit e mirë,
inshallah u bashkoftë,
me shpërblim u pasuroftë,
me kënaqësi, u furnizoftë.
Për Amerikën,
sa i rrezikshëm ishte,
dituri për ata,
sa shumë që kishte,
i hedhte fjalët sikur plumba,
kafirave ju erdhi deri te hunda.
O ti vëlla! Merr shembullin e atij,
dhe shko, drejt rrugës së tij,
drejt xhennetit vëlla,
në kënaqësinë e Rrahmanit,
larg dynjasë, kënaqësisë së shejtanit.
O ti vëlla! Kjo është ajo që kërkojmë,
duam thjeshtë, në xhennet të shkojmë,
largohu, nga fjalët e çdo ahmakit,
dëgjo qëllimet dhe synimet e Aulakit.
Për ty, o shehid, për ty po shkruaj,
me vdekjen tënde, aspak nuk po vuaj,
ti e arrite qëllimin, unë askund nuk jam,
nuk e dijë ende, se çfarë qëllimi kam.
A dua të vdes apo të jetoj?
Këtë çështje nuk mund ta konkludoj,
derisa shpirti yt, me shpend fluturon,
shpirti im, në dynja jeton.
-A. Sallahudin Ejubi-
BotaIslame.com
