Në të njejtën kohë Xhihadi nuk është vetëm provë, por edhe mëshira më e madhe e Allahut për robërit e Tij dhe një garantues i shpërblimeve më të mëdha. Ashtu siç ka thënë Shejhul Islam Ibn Tejmije në librin e tij Kitab el-Xhihad (2/63):
“Ose fitore dhe triumfim, ose shehidllëk dhe xhennet. Pra, ata të cilët do të mbeten gjallë pas lufte do të kenë shpërblim në Dunja dhe shpërblim të madh në Ahiret. Kurse ata prej tyre që vdesin, shkojnë në Xhennet”.
Pra, përgaditja më e mirë e besimtarit është të rregullojë sjelljen e shpirtit dhe të vepron në përputhje me normat e Islamit, ngase baza themelore për të arritur deri te fitorja është devotshmëria. Kjo, gjithashtu do të ndihmojë në planifikimin strategjik luftarak.
Ashtu siç thotë Allahu:
“Dhe ata që mohuan, mos të mendojnë kurrsesi se shpëtuan, (se na ikën). Ata nuk mund ta bëjnë të paaftë Atë (Zotin) që i ndjek.. E ju përgatituni sa të keni mundësi force, (mjete luftarake), e kuaj të caktuar për betejë kundër atyre (që tradhtojnë) e me të, (me përgatitje), ta frikësoni armikun e All-llahut, armikun tuaj dhe të tjerët, të cilët ju nuk i dini (se kush janë), e All-llahu i di ata. Çkado që shpenzoni për rrugë të All-llahut, ajo do t'ju konpensohet dhe nuk do t'ju bëhet padrejtë. [El- Enfal 59-60]
Materialet, stërvitjet ushtarake janë parakusht për sukses. Kjo është baza nëpërmjet të cilës muslimanët do të kenë mundësinë për të luftuar në rrugë të Allahut, që t’u vijë premtimi i Allahut- fitorja. Por, para së gjithash Allahu ua dhuron fitoren në varësi prej bindjes dhe imanit të tyre. Ashtu siç thotë Ai, I Lavdishmi:
“E kush ka për mik All-llahun, të dërguarin e Tij dhe ata që besuan, s'ka dyshim se ana (pala-krahu) e All-llahut është ngadhënjyese.” [El- Maide 56]
Rregulla e katërt është Dobësia, si një karakteristikë e gjendjes aktuale të ummetit - e cila është frut i mungesës së kushteve për zbatimin e premtimit nga ana e Allahut. Me tjera fjalë vonimi i fitores është rezultat i dështimit, ngase tek ne ekziston dobësimi në dy aspekte, shpirtëror dhe material.
Ky është degradimi fetar, pasoja e të cilit është moskuptimi i fesë siç duhet. Përhapja e mëkatëve dhe mosnënshtrimi ndaj Allahut të Lartësuar, çoi sot muslimanët deri në dobësi dhe pasivitet. Shumica e braktisin xhihadin në rrugë të All-llahut, duke u pajisur me ide të gabuara dhe frikë, duke preferuar më tepër nënshtrimin ndaj mosbesimit se sa ndaj ligjeve të Allahut.
Allahu I Lartësuar thotë:
“Çfarëdo e mire që të vjen është nga All-llahu, e çka të ndodhë nga ndonjë e keqe është nga vetë ti.” [Nisa 79]
Dhe gjithashtu:
“Çfarëdo e keqe që mund t'ju godasë, ajo është pasojë e veprave tuaja (të këqija), e për shumë të tjera Ai u falë.” [Shura 30]
“All-llahu nuk u bën asgjë të padrejtë njerëzve, por ata i bëjnë të padrejtë vetes së tyre.” [Junus 44]
Kjo rregull vlente edhe për gjeneratën më të mirë të këtij Ummeti. Mosbindja individuale sigurisht që do ta dëmtojë tër unitetin e muslimanëve. Pra në ditën e Uhudit, humbja, plagët dhe vdekja ishin rezultat i mosbindjes ndaj urdhërave të Pejgamberit (salAllahu alejhi veSelem) gjatë disa përleshjeve. Siç tha I Madhëruari për këtë:
“E kur juve u goditi një dështim (në Uhud) e që ju ia patët dhënë atë dyfish (armikut në Bedr), thatë: “Prej nga kjo”? Thuaj: “Ajo është nga vetë ju”! S'ka dyshim se All-llahu është i plotëfuqishëm për çdo send.” [Ali Imran 165]
Natyrisht fuqia e jobesimtarëve mbi muslimanët dhe superioriteti ushtarak i armikut është dënim prej Allahut përshkak të mosbindjes. Nga mosbindja e tyre ndaj Allahut, njerëzit ia japin mundësinë shejtanit që t’i mposhtë ata para armikut. Për këtë Allahu I Lartësuar thotë:
“Vërtet, ata që u zbrapën prej jush ditën e ndeshjes së dy grupeve (besimtarë dhe idhujtarë në Uhud), ata vetëm djalli i shtyri të rrëshqasin me disa punë të tyre që i bënë, po All-llahu ua fali atyre gabimin; All-llahu është mëkatfalës dhe i butë.” [Ali Imran 155]
Natyrisht arsyet e gjendjes aktuale të muslimanëve janë thjeshtë çështje të brendshme. Ngase i Dërguari (salAllahu alejhi veSelem) na ka treguar për premtimin e Allahut për fitoren e muslimanëve dhe mbrojtjen e Ummetit nga armiku.
Përkundër kësaj u bëhet e qartë atyre të cilët thonë se muslimanët janë të dobët para kurthave të jobesimtarëve. Muslimanët janë të obliguar të dinë se për të gjitha disfatat që i kanë pësuar, në rradhë të parë duhet fajësuar veten e tyre. Allahu I Lartësuar tha:
“Çfarëdo e mire që të vjen është nga All-llahu, e çka të ndodhë nga ndonjë e keqe është nga vetë ti.” [Nisa 79]
Si dhe për planet e të pafeve, Allahu I Madhëruar thotë:
“Ata kurrsesi nuk mund t'ju sjellin ndonjë dëm juve, përveç ndonjë shqetësimi, po edhe në ju luftofshin, ata do të zbrapsen prej jush. Mandej ata nuk janë të ndihuar.” [Ali Imran, 111]
Poashtu:
“Ata që besuan luftojnë në rrugë të All-llahut, e ata që nuk besuan luftojnë në rrugë të djallëzuar. Luftoni pra miqtë e djallit, s'ka dyshim se intriga e djallit është e dobët.” [Nisa 76]
Dhe ky është ajet i qartë që plotësisht e karakterizon kapacitetin e vërtetë të armiqve të Allahut. Dhe:
“Këtë ngase All-llahu është mbrojtës i atyre që besuan, kurse për jobesimtarët nuk ka mbrojtje.” [Muhammed 11]
Kështu, kjo situatë e tanishme e Ummetit është kryesisht pasojë e dekadencës fetare brenda komunitetit musliman, e mëpas edhe rezultat i veprimit të armikut. Dhe në këtë mënyrë muslimanët i dhanë shansë armikut për të arritur suksesin momental.
Pas të gjithave, Sunneti i Allahut ishte i paracaktuar që nëpër beteja të ketë suksese dhe disfata, por fitorja kryesisht është e destinuar për besimtarët.
Ky rregull i katërt duhet të jetë masë e përgjegjësisë së muslimanëve për gjendjen e tyre. Që nuk ka tjetër fatkeq për besimtarët pos vetja e tyre.
Megjithatë, gjithçka që po ju ndodh muslimanëve është sipas caktimit dhe me lejen e Allahut, edhe nëse ajo është shkatërrimi dhe privimi prej fitores. Siç thotë Allahu I Madhëruar rreth kësaj:
“Për shkak të veprave (të këqija) të njerëzve, janë shfaqur në tokë e në det të zeza (bela, skamje, katastrofa, humbje e bereqetit etj.), e për ta përjetuar ata një pjesë të asaj të keqeje që e bënë, ashtu që të tërhiqen (nga të këqijat).” [Rum 41]
Si dhe:
“Ne do t'u shijojmë atyre dënimin më të shpejtë (në Dunja) para dënimit të madh (në Ahiret), ndoshta do të tërhiqen (prej të këqijave).” [ Sexhde 21]
Ky rregull është vërtetuar në të gjitha sheriatet e të gjithë Profetëve (alejhum selam), sepse kur ata dëshpëroheshin për humbjen që e pësonin përgjat thirrjes në rrugë të Allahut, ata e dinin se kjo ishte përshkak të gabimeve dhe të metave të tyre, dhe ato kërkonin falje nga All-llahu dhe vetëm tek Ai ktheheshin. Siç tha Allahu për këtë:
“E sa pejgamberë pati që së bashku me të luftuan turma të mëdha besimtarësh dhe për atë që i goditi në rrugën e All-llahut, ata nuk u dobësuan dhe as nuk u përulën. All-llahu i do durimtarët.Fjala e tyre nuk ishte tjetër pos vetëm të thonin: “Zoti ynë, na i falë mëkatet tona dhe lëshimet në punët tona dhe na forco në vendet tona (në luftë), ndihmona kundër popullit jobesimtar”!” [Ali Imran 146-147]
Rregulla e pestë është formuluar në Kur’an, ku All-llahu thotë:
“All-llahu nuk e prish gjendjen e një populli (nuk ua largon të mirat) përderisa ata ta ndryshojnë veten e tyre.” [Rad 11]
Pra, në qoftëse rregulla e katërt shpjegon se arsyeja e vonimit të fitores qëndron në dobësimin e muslimanëve, në kundërshtimin e urdhëresave ndaj të Plotfuqishmit dhe moskuptimit të fesë siç duhet, pasimit të iluzioneve dhe mëkateve, atëherë rregulla e pestë shpejgon detyrimin e ndryshimit të gjendjes, në të cilën gjendje po jeton Ummeti sot.
Allahu Fuqiplotë do t’u japë fitoren muslimanëve vetëm atëherë kur ata do të ndryshojnë veten e tyre, me çka do të ndikojnë në ndryshimin e gjendjes së identitetit fetar dhe si rezultat i kësaj do të ndryshojë edhe qëndrimi i tyre ndaj xhihadit, duke filluar drejtkuptimi ndaj tij dhe të mirren masa përgaditëse për të (për xhihadin fisebililah). Dhe këto janë faktorët material dhe shpirtror që janë parakushte për të arritur deri te premtimi I Allahut të Madhëruar.
Për fund duhet theksuar se Allahu nuk u jep fitoren atyre që luftojnë, përderisa i ndjekin iluzionet, edhe nëse ata janë të sigurtë në drejtësinë e tyre. Vërtetë, Allahu e garantoi fitoren vetëm për besimtarët e vërtetë me besimin e drejtë Islam, motivimin dhe perceptimin e drejt të qëllimeve, objektivave dhe perspektivave. Për ata që e pasojnë rrugën e Muhamedit (salAllahu alejhi veSelem), dhe për më të mirët prej muslimanëve të cilët e kombinojnë dijen, besimin dhe veprimin, për hir të Allahut dhe në rrugën e Tij.
Allahu I Lartësuar thotë:
“E mos u dobësoni (fizikisht) dhe mos u dëshpëroni (shpirtërisht) derisa ju jeni më të lartit, po qe se jeni besimtarë të sinqertë.” [Ali Imran 139]
Pozita dhe shkalla e superioritetit të muslimanëve varet prej shkallës së imanit të tyre. Për të cilën Allahu I Madhëruar thotë:
“Ndërsa e tërë krenaria i takon All-llahut, të dërguarit të Tij dhe besimtarëve, por hipokritët këtë nuk e dinë.” [Munafikun 8]
Gjithashtu Allahu i mbron robërit e Tij në përputhje me nivelin e imanit të tyre:
“All-llahu largon dëmet e idhujtarëve ndaj atyre që besuan, se All-llahu nuk e do asnjë tradhtarë e bukëpërmbystë.” [Haxhxh 38]
“All-llahu është mbrojtës i besimtarëve.” [Ali Imran 68]
“All-llahu është mbikëqyrës i atyre që besuan” [El-Bekareh 257]
“sepse All-llahu është me besimtarët.” [Enfal 19]
Gjithashtu Allahu ua qetëson zemrat besimtarëve, të cilët e perceptojnë realitetin nëpërmjet imanit të drejtë.
“O Pejgamber! All-llahu të mjafton ty dhe besimtarëve që janë me ty.” [Enfal 64]
Mbështetja dhe ndihma e Allahut janë vetëm për besimtarët e vërtetë. Ashtu siç tha Ai, I Lartësuari:
“Ne patjetër do të ndihmojmë të dërguarit tanë në jetën e kësaj bote, edhe ata që besuan, e edhe në ditën e prezentimit të dëshmive.” [Gafir 51]
Dhe tha:
“Ne ata që besuan i përkrahëm kundër armikut të tyre dhe ashtu u bënë ngadhënjyes.” [Saf 14]
Kështu, rënia e imanit është në proporcion me rënien e shkallës së premtimit dhe ndihmës së Allahut. Nëse muslimanët janë të dobët ata janë të persekutuar prej vështirësive dhe fatkeqësive, ata pësojnë disfatë nga jobesimtarët, tokat e tyre okupohen, dhe ata shtypen, dhe këto rrjedhin si pasojë e dobësimit të besimit.
Dhe Allahu Fuqiplotë ka premtuar se Ai (Subhanehu ve Teala):
All-llahu kurrsesi nuk iu mëndëson jobesimtarëve mbizotërim të plotë mbi besimtarët. [Nisa 141]
Dhe kjo përfshin vetëm njerëzit me besim të plotë. Pasi niveli i besimit në masat e popullatës muslimane është zvogëluar, ata dobësohen dhe i kanë dro armiqtë jobesimtarë.
Përkundrazi, besimtarët e vërtetë, edhe nëse janë të paktë në numër, kanë fuqi të jashtëzakonshme, mbrojtje, ndihmë dhe mbështetje prej Allahut Fuqiplotë - Zotit të Botërave! Edhe nëse të gjithë qeniet njerëzore dhe xhinët ngrihen kundër tyre, fitorja e premtuar prej Allahut u takon vetëm robërve të Tij besimtarë dhe të sinqertë!
Thotë Allahu I Madhëruar:
“Pra, mos u dobësoni e të kërkoni pajtim (armëpushim), kur ju jeni ngadhënjyes dhe All-llahu është me ju dhe nuk ua pakëson veprat tuaja”. [Muhammed 35]
Gjithashtu jobesimtarët janë të poshtëruar vetëm përshkak të mosbesimit të tyre! Allahu I Madhëruar ka thënë:
“A nuk e di për All-llahun se Atij i nënshtrohet (i bën sexhde) kush është në qiej dhe kush është në tokë, edhe dielli, edhe hëna, edhe kodrat, edhe bimët, edhe shtazët, e edhe shumë njerëz, po shumë janë që dënimi është meritë e tyre. Atë që e poshtëron All-llahu nuk ka kush që mund ta bëjë të ndershëm. All-llahu punon atë që dëshiron.” [Haxh 18]
Kështu pra, mungesa e fitores dhe ngritjes së besimtarëve mbi jobesimtarët janë shenja të mangësive serioze në veprat dhe besimin e muslimanëve. Dhe njëra prej këtyre veprave është refuzimi i xhihadit në rrugë të Allahut.
Siç ka thënë Allahu I Madhëruar:
“Luftoni ata, All-llahu i dënon dhe i mposhtë ata nëpërmjet jush, e juve ju ndihmon kundër tyre dhe shëron zemrat e njerëzve besimtarë.Dhe Ai mënjanon brengat nga zemrat e tyre. All-llahu ia pranon pendimin atij që do. All-llahu i di të fshehtat, me urtësi i zgjidhë çështjet.” [Teube 14-15]
Dhe në fund Falenderimi i takon vetëm Allahut – Zotit të Botrave!
*FUND*
AbdulKadër ibn AbdulAziz
Përktheu: Teuhid.NET
