Hyra në një shoqëri të hapur … Eca nëpërmjet saj dhe pash sheshet e saj … Doja të di gjendjen e tyre … kuptova se aty nuk ka nevoj për të eksploruar, studijuar, zbuluar apo shqyrtuar dyert e saj ... ngase ata janë të hapura dhe sekretet e saj të ekspozuara, kështuqë fillova të pyes për hallin e motrave të mia ???
I pashë ata të mashtruara nga shfaqjet e rrejshme e të falsifikuara, me pamje tërheqëse e joshëse … duke vrapuar pas modës së re me parulla mashtruese , dhe të gjitha ata garojnë për të thënë : Unë jam më e mira …
I sheh ata duke ecur lirshëm në qendra tregtare, të humbura në rrugë (kalojn kohën në rrugë) duke shpenzuar para … në dasma dhe kremtime ata janë të veshura por në realitet janë lakuriq, dhe secila prej tyre nxjerr në pah fustanin e saj të ri, taket e larta, stolit (arin) e reja … në çdo mbledhje e në çdo takim I sheh ata me veshje të re.
Vërejm shpenzime të tepruara, i sheh të shkujdesura të pavëmendshme pa asnjë pikë përgjegjësie apo rikujtimi. Dhe ata I mbyllin dyert e tyre, I terheqin perdet e tyre ashtu që të mos të shqetësohen nga ajri I nxehtë apo pluhuri … nga britmat dhimbëse, hingëllimat, klithmat apo nga zjarri I flakur e I nxehtë, që po i përjetojn muslimanët ane kënd botës.
Sikur ata të ishin krijuar vetëm për vetet e tyre, ata janë mashtruar nga jeta e kësaj bote si dhe nga stolitë, zbukurimet dhe teket shkëlqyese të saj, të cilat janë kënaqësi të përkohëshme. Dhe kanë harruar apo qëllimisht harrojn se ata kanë familje tjetër përveç familjes së tyre të vërtetë, kanë vëllezër tjerë përveç vëllezërve tyre të vërtetë. … ata që I kanë dëbuarë nga shtëpit e tyre, me zemra të pikëlluara, me para të vjedhura … shohim vëllezërit tanë të vrarë, e të burgosur, të shtypur prej okupatorit. Shohim motrat tona që jetën e tyre e jetojn në frikë, me urri e varfëri në shtëpit e tyre, të frikësuara e të trembura, pas humbjes së të dashurve dhe mungesës së kujdestarit e mbrojtësit të tyre … në dhoma të errëta në erësirë të pafund … si rezultat I shkatërrimit dhe okupimit.
Ajo ka frikë se për çdo moment armiku mund që t'ia thyen dhe copton derën e shtëpis së saj … dhunoj dhe shkel, nderin e një nga të dashurit e saj … ajo e gjorë me zemër të pikëlluarë fshin lotët e fëmijut të saj të trishtuar … barku I tij I vogël bën zhurmë nga uria, ai fëmi I pafajshëm flen në një dhomë të ftoht I pa mbuluar, dhe nuk mund të gjen diçka që e ngroh, përpos prehërit të nënës së tij … i cili përpiqet për të fjetur, por ngel zgjuar nga zhurmat e tankeve dhe shpërthimet e një pas njëshme … E gjithë kjo është rezultat i armikut që mori tokat tona me shtypje dhe persekutim .. me fuqi, urrejtje , me forcë dhe armiqësi … vjedhje dhe plaçkitje …
Shohim gjak dhe trupa kudo, burgim, persekutim dhe shkatërrim .., dhe ende ato gra kanë mbyllur ballkonet e tyre, dhe ata kanë kthyer shpinën dhe zemrat e tyre … Deri kur do të vështirësojn dhe pengojn ? … Deri kur kjo pavëmendshmëri, kjo harresë, ky mos intersim ???
Oj motër, si mund të flesh mirë dhe kaq rehat ndërsa atje diku ka qepalla të zgjuara nga duart e armiqve ?
Dhe si mund t'I gëzohesh jetës përderisa vëllezërit e tu kalojnë nëpër atë që po kalojnë, nëpër tragjedi e sprova të lloj-llojshme ?
Dhe si mund t'I gëzohesh jetës kur motrat e tua vuajnë atë çka po e vuajnë?
Oj pasardhëse të Hatixhes, Esmas dhe Aishes ... a nuk është koha që ju të kuptoni se në dunja ka jetë dhe vdekje, e vërteta dhe gënjeshtra, sprova dhe mëshira, fitneh dhe qëndrueshmëri, Islam dhe kufër?
Pyes veten se cila nga mesi i grave në ditët e sotit shqetësohet dhe merakoset sot për Ummetin ? Kush ndër gratë ngriti zërin e pikëllimit dhe dhimbjes mbi masakrën e Xheninit, Nablusit dhe Rafas?
Cila ndër gratë ngriti zërin mbi rënien e Kabulit? Ose cila në mesin e tyre ngriti zërin mbi rënien e Bagdadit?
Pasha Allahun, ju nuk shihni dhe nuk gjeni në mesin e tyre, me përjashtim të atyre që qajn për " të dashurit e tyre", dhe të paktën ata as nuk brengosen e as nuk ndjejn dhimbje mbi atë që e ka goditur këtë Din dhe Ummetin e tij!! (Përpos atë që e ka mëshiruar All-llahu)
Oj motër, ti duhet t'i zgjosh dhe t'i ngjallësh zemrat e burrave, dhe të ngjallësh shpirtërat e heronjve si Hamzës, Aliut, Khalid bin Velidit, Salahudin Ejubit ... (radijall-llahu anhum) … dhe thuaj, ne refuzojmë nënshtrimin dhe poshtërimin, mjerimin, trishtimin, vuajtjen, dhimbjen, fatkeqësin apo .. dorëzimin, dhe ne duam të jemi të lirë nga përkulja e adhuruesëve të kryqit.
Ti duhet që të shtyshë të dashurit tu drejt betejës, për hir të më të dashurit, Zotit të njerëzve i Cili është me më shumë meritë se ne, nga sakrifica e të dashurve tanë për hir të Tij, me jetën tonë dhe pasurin tonë.
Unë të them motra ime muslimane, të paktën që pritet nga ti është se kur burrat nisen për në xhihad, ti duhet të qëndrosh e heshtur dhe të jesh e kënaqur me urdhërat e All-llahut Fuqiplotë. E asesi mos u bë pengesë në rrugën e tyre drejt Xhennetit apo kënaqësis së All-llahut të Lartmadhëruar.
All-llahu thotë:
“Ata që i japin përparësi jetës së kësaj bote ndaj botës tjetër, pengojnë nga rruga e All-llahut dhe kërkojnë shtrembërimin e saj. Të tillët qartas janë në humbje.” (Ibrahim 3)
Pra, bëhu si El-Khansa, Nusajbah Bin Kab dhe Safijjah bint Abd el-Mutalib shembuj të cilit ende mund të gjenden në kohën tonë, tek ata që kërkojnë, përpiqen dhe duan të heqin poshtërimin dhe turpin nga ky Ummet dhe për të ngritur flamurin e fitores të Islamit dhe muslimanëve me gjakun e bijve të tyre, dhe për të ndaluar kufrin dhe ritjen e dhunës nga tokat e Islamit dhe popullit (ummetit) të tij.
Oj motër, pse nuk bëhesh si shembulli i Ummu Surakah .. dhe çfarë dini rreth Ummu Surakah. Ajo dërgoi birin e saj për xhihad në Afganistan, dhe kur ai ra shehid, ata (Muxhahidët) thanë se si do ta lajmërojmë atë për vdekjen e birit të saj? Pra ata thanë, se nëse Sheikh Abdullah Azzam bisedon me të do të jetë më e lehtë për të. Pra Sheikh Azzami e thërriti atë dhe ia dha lajmin e gëzuar per shehidllëkun e birit të saj, dhe ai i tha asaj fjalë ngushëllimi, qetësimi, rehatie për durim, por sikur ajo nuk kishte nevojë për të gjitha ato fjalë. Dhe sikur ajo kishte qenë në pritje të këtij lajmi të gëzuar ... kështu që ajo iu përgjigj Shejhut duke I thënë: "Elhamdulilah (Falenderimi I takon All-llahut) për shehidllëkun e Surakës dhe brenda një javë unë do tua dërgojë vëllaun e tij për ta zëvendësuar atë.
... All-llahu Ekber ... All-llahu Ekber ... All-llahu Ekber...
Ku jemi ne oj motra, ne që kemi burra, kemi fëmij e kemi vëllezër, çfarë jemi duke bërë për këtë ummet, për ngritjen e tij dhe rikthimin e krenarisë e cila që me vite të tëra është humbur. Mos neglizhoni në edukimin e brezave të ardhshëm, që të bëhen mu ashtu siç ishin gjenerata e parë (selefët), me të cilët ne edhe ditët e sotit krenohemi dhe mburemi me trimërin dhe burrërin e tyre.
Gjithashtu mos të harrojmë që të paktën ne, e doemos bijat tona t'i bëjmë si shembulli i Ummu Surakah, e cila nuk është e kohës së hershme por e kohës sonë bashkëkohore.
Oj grua, nënë, dhe ti bijë e këtij ummeti ...
Shkroi: Ummu Azzam
Përktheu: Ummu Muhlisa
