|
 Aisha r.a e ka pyetur të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “O i Dërguari i Allahut, e shohim se Xhihadi është vepra më me vlerë. Pse edhe ne të mos shkojmë në Xhihad?” Ai u përgjigj: “Xhihadi më i vlefshëm për juve gratë është haxh mebrur (haxh i pranuar).” [Buhariu, 3/302]
Fetvatë e Pejgamberit rreth Haxhit
Aisha r.a e ka pyetur të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “O i Dërguari i Allahut, e shohim se Xhihadi është vepra më me vlerë. Pse edhe ne të mos shkojmë në Xhihad?” Ai u përgjigj: “Xhihadi më i vlefshëm për juve gratë është haxh mebrur (haxh i pranuar).” [Buhariu, 3/302]
Një grua e pyeti të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Çka është e barabartë me haxhin e kryer me ty?” Tha: Umra në Ramazan.” [Ahmedi, 3/352; Hadithin e transmeton Xhabiri r.a]
Ummu Ma`kal e pyeti të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “O i Dërguari i Allahut, jam obliguar të kryej haxhin ndërsa Ebu Ma`kali ka një deve të re mashkull,” ndërsa ai tha: “Është e vërtetë, por unë e kam dhënë që të shfrytëzohet në rrugë të Allahut.” Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem i tha Ebu Ma`kalit: “Jepja që të udhëtojë me të në haxh dhe kjo do të jetë në rrugë të Allahut.” Pasi që veproi kështu, ajo tha: “O i Dërguari i Allahut, unë jam plakë dhe e sëmur; a mundet ndonjë vepër tjetër të ma zavendësojë haxhin?” Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem u përgjigj: “Umra në Ramazan vlen sa edhe haxhi.” [Ebu Davudi,nr.1989]
Një njeri iu drejtua të Dërguarit të Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Unë në këtë rrugë jap me qira kafshë. Njerëzit më thonë se për shkak të kësaj, haxhi im nuk është në regull.” Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem nuk iu përgjigj, dersia i erdhi Xhibrili a.s me këtë ajet.: “Nuk është mëkat për ju të kërkoni begati nga Zoti juaj.” (El Bekare,198). Pejgamberi e thirri atë person dhe ia përmendi ajetin e theksuar, e pastaj i tha: Haxhi yt është në regull.” [Ebu Davudi, nr.1733]
Është pyetur i Dërguari i Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, se cili është haxhi më i mire ka thënë: “I stërmbushur dhe i bujshëm, i mbushur me telbije dhe me gjakun e kurbanëve të haxhinjve!” Pastaj është pyetur: “Kush është haxhiu?” U përgjigj: “Flokëprishur dhe me erë jo të këndshme!” Dikush tha: “E çka është sebil (çka hyn në mundësitë për shkuarje në haxh)?” dhe i tha: “Furnizimi dhe kafsha e udhëtimit” (mjeti i udhëtimit,) [Shafiu, nr.744]
Është pyetur i Dërguari i Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, për atë se a është umra e obligueshme dhe ka thënë: “Nuk është e obligueshme, por është e mire që ta kryeni.”
Tirmidhiu thotë se ky hadith është sahih, ndërsa në transmetimin të cilin e përmend Ahmedi, theksohet se një beduin ka pyetur: “O i Dërguari i Allahut, më njofto me umren; a është ajo e obligueshme?” ndërsa ai iu përgjigj: “Nuk është, por më e mire është ta kryeni.” [Tirmidhiu, nr.931]
Një njeri e pyeti të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Babai im e ka pranuar islamin në vitet e pleqërisë dhe nuk është në gjendje të durojë udhëtimin, ndërsa haxhin e kemi obligim; a mundem në vend të tij ta kryej haxhin?” “A je ti djali i tij më i vjetër?”, pyeti Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem. “Po” i tha ai. “Çka mendon nëse babai yt i ka mbetur dikujt borxh, e nëse ti ia kthen borxhin, a do të llogaritej se është kthyer borxhi?” “Po do të llogaritej!” “Atëherë kryeje haxhin në vend të tij.[Ahmedi “Musned” nr.15693]
Ebu Dheri r.a iu drejtua të Dërguarit të Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Babai im është plak dhe nuk është në gjendje ta kryej as haxhin e as umren, e as që mund të udhëtojë.” Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem tha: “Kryeje ti haxhin dhe umren për babanë tënd.” [Darekutni, 2/283] (Darekutni thotë se të gjithë transmetuesit janë të besueshëm)
Një njeri e pyeti Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Babai im ka vdekur, ndërsa nuk e ka kryer haxhin; a mund ta kryej në vend të tij?” Ndërsa ai tha: “Çka mendon nëse babai yt i ka mbetur dikujt borxh; a do t`ia lash atë borxh për të?” “Po.” “Borxhi i Allahut ka përparsi,” tha Pejgamberi. [Ahmedi, “Musned” nr.1815]
Një grua e pyeti të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Nëna ime ka vdekur ndërsa nuk e ka kryer haxhin, a mundem ta kryej haxhin për të?” “Mundesh kryeje për të,” tha Pejgamberi [Tirmidhiu, nr.929] (hadithi është sahih)
Darekutni thekson se një njeri i kishte thënë të Dërguarit të Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Babai im ka vdekur, ndërsa nuk e ka kryer haxhin. “Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem i tha: “Çka mendon nëse babai yt ka pasur borxh, ndërsa ti ia ke larë borxhin; a do të pranohej prej teje?” “Po” tha. “Atëherë kryeje haxhin për të.” [Darekutni, 2/260]
Kjo tregon se pyetjet dhe përgjigjet ishin në kontekst të saktësisë dhe të lejuarës e jo në obligueshmëri e kryerjes së kësaj detyre të shenjtë, ndërsa Allahu xh.sh e di më së miri.
I Dërguari i Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem e ka dëgjuar një njeri se si e bën nijetin e haxhit për të afërmin e tij me emrin Shubrume. E pyeti: “A e ke kryer haxhin për veten tënde?” “Jo”, u përgjigj njeriu. “Së pari kryeje haxhin për vete e pastaj për Shubrumen,” i tha Pejgamberi. [Ahmedi, “Musned” 1/389]
Një grua e pyeti të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, për djaloshin të cilin e kishte ngritur para tij: “O i Dërguari i Allahut, a ka haxh për këtë foshnje?” “Po mundet ndërsa ty të takon shpërblimi,” i tha ai. [Muslimi, nr.1336]
Një njeri iu drejtua të Dërguarit të Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Motra ime është zotuar se do ta kryejë haxhin e pastaj ka vdekur.” Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem, i tha: “Çka mendon nëse motra jote dikujt i ka mbetur borxh, a do ta laje ti borxhin e saj?” “Po”, tha ai. Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem i tha: “Laje borxhin para Allahut, Ai ka përparsi më shumë që t`i lahet borxhi Atij.” [Mutefekun alejhi] [Buhariu 11/507]
Një njeri e pyeti të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Çka guxon e çka nuk guxon që të veshë haxhiu në ihrame?”. Ka thënë: “Nuk mbanë kamise (këmishë e gjatë, galabi) as turban, as shalvare, as mantel me kapel, as çfarëdo qoftë veshje të cilën e ka prekur shafrani, as meste, përveç atij që nuk ka papuçe, por le t`i prejë deri nën nyje. (Mutefekun alejhi) [Buhariu, 3/318]
Një njeri iu drejtua të Dërguarit të Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, ndërsa në vete kishte xhube të aromatizuar me shafran: “E kam bërë nijet umren dhe kam veshur ihramin, ashtu siq po e sheh.” Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem i tha: “Hiqe xhuben dhe laji nga vetja shenjat e verdha nga aroma.” (Mutefekun alejhi)
Në disa versione theksohet: “Puno në umre të gjitha që i bën në haxh.” [Buhariu, 3/498]
Ebu Katade r.a. e ka pyetur të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem për gjahun e gjuajtur para veshjes së ihramit, mishin e të cilit e kanë ngënë edhe shokët tjerë të cilët veçmë kishin veshur ihramin. Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem i pyeti: “A ju ka mbetur mish?” i dhanë tul mishi dhe e hëngri edhe pse ishte në ihram. (Mutefekun alejhi) [Buhariu. 4/22]
Është pyetur i Dërguari i Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem se cila kafshë i lejohet që ta mbysë haxhiu. Ka thënë: “Gjarpërin, akrepin (skorpionin), miun, qenin i cili ha edhe egërsirat tjera.” Në transmetimin e Ahmedit thuhet: “Gjuajtja e sorrëve, por jo edhe mbytja e tyre.” [Ahmedi, nr.10607]
Duba`a bint-Zubejr iu drejtua të Dërguarit të Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Dua ta kryej haxhin, por jam e sëmurë.” “Nisu ti për haxh dhe kushtëzo (gjatë nijetit): “Do të lirohem prej ihramit atje ku Ti më ndalon (me sëmundje, lodhje).” [Muslimi, nr,1207]
Ummu Seleme e pyeti të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem për haxhin e saj: “Jam e sëmurë o i Dërguari i Allahut.” “Kryeje tavafin duke kalëruar pas njerëzve,” u përgjigj Pejgamberi. [Buhariu, 3/392]
Aisha r.a. e pyeti të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “O i Dërguari i Allahut, vallë nuk do të hyjë në Qabe?”, ndërsa ai tha: “Hyn në hixhër; (Hixhri është një murë gjysmërethi në pjesën veriore të Qabes, të cilin disa e quajnë hixhri i Ismailit a.s), ajo është pjesë përbërëse e Qabës.” [Tirmidhiu, nr.876]
Urve ibn-Mudarrisi e pyeti të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “O i Dërguari i Allahut, unë kam ardhur nga mallet Tajj, e kam lodhur kafshën, por jam edhe vet i lodhur. Pasha Allahun, nuk kam kaluar asnjë kodër e të mos ndalem në të (me lutje). A më është pranuar haxhi?” I Dërguari i Allahut sal-lallahu alejhi ve sel-lem tha: “Kush merr pjesë me ne në namazin e sabahut në këtë vend (Muzdelife) dhe del në Arafat para kësaj, llogaritet se e ka kryer haxhin.” (Hadithi është sahih) [Tirmidhiu, nr.891]
Disa njerëz prej Nexhdit erdhën te i Dërguari i Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem dhe e pyetën: “O i Dërguari i Allahut, çka është haxhi?,”, ndërsa ai iu përgjigj: “Haxhi është Arafati. Kush arrinë (të shkojë në Arafat) para lindjes së diellit- ai ka arritur të kryejë haxhin, ndërsa kush vonohet- nuk e ka mëkat.” Pastaj vendosi lajmëtarin pas ti i cili e thoshte të njëjtën pas tij. [Ahmedi. 4/309]
Një njeri iu drejtua të Dërguarit të Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Kam harruar dhe e kam rruar kokën para se të there kurbanin.” “Therë kurban,” i tha, “do të mjaftojë.” Pastaj një tjetër e pyeti: “Kam harruar dhe kam there kurbanin para se të hedhë guralecët,” ndërsa Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem i tha: “Nuk ka gjë, gjuaji guralecët.”
Për çkado që pyetej i Dërguari i Allahut, qoftë që ka kryer përpara apo më pas, përgjigjej: “Nuk ka gjë kryeje atë.” (Mutefekun alejhi)
Në transmetimin të cilën e përmend Ahmedi është thënë: “Për çfarëdo që pyetej atë ditë, qoftë nëse dikush ka bërë diçka nga harresa apo nga padituria ose për shkak se nuk i është përmbajtur renditjes e të ngjashme, përgjigjej: “Nuk ka gjë, kryeje atë.”
Në një transmetim tjetër është thënë: “E kam rruar kokën para therjes së kurbanit.” “Nuk pengon, there tani.” i ka thënë Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem: Dikush tjetër e pyeti të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “E kam rruar kokën para gjuajtes së guralecëve,” ndërsa ai tha: “Nuk pengon gjuaji tash.” Në versionin e tretë është theksuar se është pyetur i Dërguari i Allahut: “Si është puna me atë i cili there kurban para rruarjes së kokës apo rruan kokën para se të there kurban.” Dhe ka thënë: “Nuk pengon .” Njerëzit i vinin duke e pyetur: “O i Dërguari i Allahut, e kam kryer sa`jin para tavafit apo kam bërë diçka më herët e diçka më vonë,” dhe të gjithëve u përgjigjej: “Nuk pengon, përveç njeriut i cili padrejtësisht lëndon nderin e vëllait të tij musliman; ai ka gabuar dhe ka dështuar.” [Ebu Davudi, nr.2014]
Për shkak të morrave që i kishte Kab ibn-Uxhreti, i Dërguari i Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, i tha që ta rruajë kokën derisa ishte në ihram. Për këtë veprim duhej të therte një dele apo të ushqejë gjashtë të varfër apo të agjërojë tre ditë. [Buhariu, 4/138]
I Dërguari i Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, i ka lejuar atij i cili merr deven për kurban që ta kalërojë gjatë rrugës (Mutefekun alejhi) [Buhariu, 3/430]
Omeri r.a. i ka thënë të Dërguarit të Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem: “Si dhuratë kam fituar një deve të vogël (nexhib) dhe për të më janë dhënë treqind dirhemë. A mundem ta shes dhe për ato para të blejë një deve tjetër?”, ndërsa Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem iu përgjigj: “Jo, por atë preje kurban.” [Ebu Davudi, nr.1756]
Prijësi i besimdrejtëve Ali Ibn ebu-Talibi e ka pyetur të Dërguarin e Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem për ditën e Haxhit të Madh dhe Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem i a ka thënë: “Ajo është dita e parë e Kurban Bajramit.” [Tirmidhiu nr.3088]
Në transmetimin e Ebu Davudit, me sened të besueshëm është përmendur se i Dërguari i Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, është ndaluar te xhemaratet në Haxhin Lamtumirëse dhe ka pyetur: “Cila ditë është kjo?” U përgjigjën: “Kjo është dita e parë e Kurban Bajramit.” Ndërsa ai tha: “Kjo është dita e Haxhit të Madh.” [Ebu Davudi, nr.1945]
Allahu i Lartësuar thotë: “Dhe (ky është) një kumtim nga All-llahu dhe i dërguari i Tij drejtuar të gjithë njerëzve në ditën e haxhit të madh, se All-llahu është tërhequr prej (marrëveshjes së) idhujtarëve.” (Et-Tevbe,3) Ndërsa me të vërtetë lajmëtari ka lajmëruar këtë heqje dorë (prej mushrikëve) në ditë e Haxhit të Madh. [Ebu Davudi, nr.1945]
Në “Sahih” është vërtetuar se prej Ebu Hurejres r.a. transmetohet se ka thënë: “Dita e Haxhit të Madh është dita e parë e Kurban Bajramit.” [Buhariu, 8/403]
Marrë nga libri: Fetvatë e të Dërguarit të Allahut
Autori i Librit: Ibn Kajjim El Xheuzije
Përgatiti: teuhid.net
 |
