Xhihadi është i vazhdueshëm me çdo grup të Muslimanëve dhe, personi mund të bëjë Xhihad vetëm, ose me udhëheqësit e tij qofshin të virtytshëm apo të korruptuar, deri në Ditën e Gjykimit. Nuk është e lejuar bindja ndaj tyre me mosbindje ndaj Allahut, por kur shfaqet nevoja, lejohet që të luftohen ata që e mohojnë Allahun me ata që nuk i binden Allahut, dhe këtë duke shikuar nga këndi i zmbrapsjes së të keqes më të madhe nga dy të këqija. Megjithatë, Xhihadi që është nën flamurin e Sunnetit madhështor është më i dashur për ne, më obligues dhe ka më shumë përparësi. Xhihadi është obligim prej obligimeve. Nuk ndalet për shkak të mungesës së Imamit apo shtetit Islam.
Ne nuk e ngremë shpatën mbi asnjërin nga njerëzit e Kibles, njerëzit e Teuhdit, përveç atij mbi të cilin është e obliguar në bazë të argumenteve të qarta. Paprekshmëria e tyre zbatohet në mënyrë të sigurt, kështu që nuk largohet vetëm se duke pasur siguri. “Të shpallësh gjakun a atyre që falen – në Teuhid – si të lejuar është rrezik serioz. Të gabuarit në lëshimin e një mijë Kufarëve është më i lehtë se sa derdhja e gjakut të një Muslimani.”
Shejh Ebu Muhamed el-Makdisi
Teuhid.NET
